Showing posts with label Γένος. Show all posts
Showing posts with label Γένος. Show all posts

Thursday, April 11, 2013

Η συνέχεια του Γένους: η σκοτεινή πλευρά

Οτι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ' ευχήν στην Αποικία
δεν μέν' η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ' όλο που οπωσούν τραβούμ' εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή...
Κ.Π. Καβάφης, «Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.» 

Μέσα στη γενικότερη κατάθλιψη που κυριαρχεί σήμερα και ενάντια στην καθημερινά διογκούμενη τάση αυτο-απαξίωσης που μας χαρακτηρίζει ως κοινωνικό σύνολο, ας επιχειρήσουμε στο σημείωμα αυτό μια σύντομη αναδρομή σε μια αντικειμενική διάσταση που χαρακτηρίζει διαχρονικά τη Ρωμιοσύνη: μια ιστορική διαδρομή η οποία αποκαλύπτει και την αδιάλειπτη συνέχεια του Ελληνισμού ως ιστορικής κατηγορίας.

Friday, April 5, 2013

Ρούπελ 6 Απριλίου 1941 - «Τα οχυρά δεν παραδίδονται, αλλά καταλαμβάνονται»! ....

 Από περσινό άρθρο του Εν Κρυπτώ
-
72 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από την εποποιία των οχυρών της Γραμμής Μεταξά. Από 6 ως 10 Απριλίου 1941, οι μαχητές του Ρούπελ και των υπόλοιπων οχυρών της Γραμμής Μεταξά αντιμετώπισαν με ηρωισμό την επίθεση της 12ης γερμανικής στρατιάς υπό τον στρατάρχη Λιστ, αντιτάσσοντας την ανδρεία τους στην αριθμητική και τεχνολογική υπεροχή του αντιπάλου.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής δημοσιεύουμε εδώ
την εξιστόρηση της μάχης του οχυρού Ρούπελ, γιατί αυτό έχει μείνει χαραγμένο στη συλλογική μνήμη των Ελλήνων - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι μάχες στα υπόλοιπα οχυρά ήταν λιγότερο ηρωικές.

6 Απριλίου 1941. Η ηρωική μάχη στο Μπέλες και στο Ρούπελ

Γράφει ο Ιωάννης Μ. Ασλανίδης
Στα βορειοηπειρωτικά βουνά, τέλη Μαρτίου 1941, οι πρώτες εαρινές πνοές φυσούσαν επάνω σε αποτρόπαιο τοπίο, σπαραγμένο από τον ορυμαγδό του πολέμου. Η νίκη των Ελλήνων είχε κερδηθεί, αλλά το ανθρώπινο τμήμα εκατέρωθεν υπήρξε βαρύτατο. Ο πατριωτισμός και η ευψυχία των Ελλήνων απέδωσε ήδη πολλαπλάσια και των πιο αισιόδοξων προσδοκιών. Είναι δύσκολο ν’ αποτιμηθεί, πόσο οφείλει το Ελληνικό Έθνος, στα απλά τέκνα του λαού, τα ενταγμένα στον πολύμοχθο χερσαίο Στρατό, αντίπαλο των Ιταλών επιδρομέων.

Αν όμως ο Στρατός αυτός κράτησε το κύριο βάρος του Ελληνοϊταλικού πολέμου και είχε την κύρια συμβολή στην ένδοξη έκβασή του, εξαίρετες υπηρεσίες προσέφεραν παράλληλα το Πολεμικό Ναυτικό και η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Ηρωικά, αθόρυβα, με άοκνη καθημερινή δράση, προσέφεραν αξιοθαύμαστες υπηρεσίες στο δίκαιο εκείνο αγώνα του έθνους, παρά την απόλυτη υπεροπλία του εχθρού στην θάλασσα και στον αέρα.

Tuesday, May 29, 2012

Η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως ...

Του ΜΙΧΑΗΛ Γ. ΤΡΙΤΟΥ, Κοσμήτορα Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
*   Πέρασαν 559 χρόνια από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 29ης Μαΐου 1453, κατά την οποία «κρίμασιν οίς οίδε Κύριος» η Πόλις Εάλω. Έσβησε «ο οφθαλμός της Οικουμένης, το παγκόσμιον άκουσμα, το υπερκόσμιον θέαμα, ο ποδηγός της Ορθοδοξίας, του λόγου το μέλημα και του καλού παντός ενδιαίτημα». Η Ρωμανία Πάρθεν. Η Κων/λη έγινε Ινσταμπούλ και η Αγία Σοφία τζαμί.
Η άλωση της Κων/λεως, όπως γράφει ο Σλουμπερζέ, είναι ένα από τα μεγαλύτερα συμβάντα της ιστορίας του κόσμου, με τεράστια επίδραση στα πεπρωμένα της Ευρώπης. Με αυτή τερματίζεται η οικουμενική αποστολή του Βυζαντίου, υποχωρεί ο πολιτισμός που δημιούργησε ο βυζαντινός συγκρητισμός, βυθίζονται στο σκοτάδι οι λαοί τους οποίους το Βυζάντιο χειραγώγησε στην εθνική τους σταδιοδρομία.

Sunday, May 6, 2012

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ: ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ, Ή ΚΗΡΥΚΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ; ...

Γράφει ο δημοσιογράφος- μελετητής Ανδρέας Μακρίδης
Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, η έλλειψη πολιτικών προτύπων και η κρίση της κοινωνικής ηθικής, αναδεικνύουν εξ αντιδιαστολής ολοένα και περισσότερο, το πρόσωπο του Ιωάννη Καποδίστρια, ως σύμβολο ηγέτη, πατριώτη, αν όχι και πολιτικού εθνομάρτυρα.

Friday, April 20, 2012

Η προσωπικότητα του Γεώργιου Τσολάκογλου δικαιώνεται από την ιστορία ...

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΣ.
Γράφει ο Φαίδων Ζάμπογλου (xronos gr)
-
Τις μέρες αυτές γίνεται αναδρομή στα Μ.Μ.Ε. στα γεγονότα του Απρίλη και της Μ. Εβδομάδας του 1941.

Ενεργό πρόσωπο της εποχής εκείνης υπήρξε ο υποστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου. Μετά την απελευθέρωση δικάστηκε διότι έκανε συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς παραβαίνοντας την διαταγή του βασιλιά Γεωργίου Β’ για συνέχιση του πολέμου μέχρις εσχάτων. Χαρακτηρίσθηκε δοσίλογος διότι έκανε κατοχική κυβέρνηση και με νομοθέτημα χάρισε ολόκληρη την Ελλάδα ενιαία με τα καθορισμένα σύνορά της στους Γερμανούς!

Sunday, March 18, 2012

Παρουσίαση ενός σημαντικού βιβλίου:«Παλιννόστηση στις γλυκές πατρίδες 1918 – 1922» ....

Ένα από τα πολύ σημαντικά βιβλία που εκδόθηκαν τα προηγούμενα χρόνια ήταν η μονογραφία του Kωνσταντινουπολίτη Άρη Κυριαζή με τίτλο «Παλιννόστηση στις γλυκές πατρίδες 1918 – 1922» και με θέμα την επιστροφή στις πατρίδες τους στη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη των δεκάδων χιλιάδων εκτοπισμένων από τους Νεότουρκους κατά την Α΄περίοδο της Γενοκτονίας (1914-1918).
 Η εξαιρετική ανάπτυξη του θέματος από το συγγραφέα και το πολύτιμο αρχειακό υλικό από τις Επιτροπές Αποκατάστασης των διωχθέντων, που είχε δημιουργήσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο μετά την ήττα των Νεότουρκων στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, δίνουν στο βιβλίο αυτό  ένα πρωτότυπο και μοναδικό χαρακτήρα.  
 Το βιβλίο αυτό θα το παρουσιάσουμε τη Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012, ώρα 7:00 μ.μ. στην Αίθουσα Τελετών του Μεγάρου του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών, Δημοσθένους 117, Καλλιθέα-Αττική (τηλ.: 210 951 7072,  Fax: 210 959 8967…)

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

.
Κατά τους Βαλκανικούς και τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο στην Κωνσταντινούπολη, Αν. Θράκη, Πόντο, Δυτική Μικρά Ασία, Μικρασιατικά παράλια της Μ. Ασίας και Καππαδοκία εκ μέρους των Τούρκων πραγματοποιήθηκαν διωγμοί εις βάρος του Ελληνικού πληθυσμού με σκοπό να αλλοιωθεί η εθνολογική ισορροπία των πληθυσμών. Όταν έχασε η Τουρκία τον ο Παγκόσμιο Πόλεμο και υπογράφηκε η ανακωχή του Μούδρου, ιδρύθηκε στην Κωνσταντινούπολη η Πατριαρχική Κεντρική Επιτροπή Υπέρ Των Μετατοπισθέντων Ελληνικών Πληθυσμών (1918). Η οποία βοήθησε όλους τους εξορισμένους στο εσωτερικό της Τουρκίας να παλιννοστήσουν και αργότερα με την συνεργασία και αρωγή της Ελληνικής Κυβέρνησης τους έδωσε δάνεια για να επανεγκατασταθούν. Με αυτό τον τρόπο επανήλθε η Εθνολογική ισορροπία του Ελληνισμού. Χάρη σ’ αυτή την προσπάθεια οι Έλληνες με την συνθήκη των Σεβρών πήραν την Αν. Θράκη. Η αλληλογραφία της Πατριαρχικής Κεν. Επιτ. με της επαρχίες που προαναφέρθηκαν πραγματοποιήθηκε κυρίως με τους γνωστούς ήρωες Μητροπολίτες της εποχής εκείνης, οι οποίοι ως επί το πλείστον προέδρευαν στης υποεπιτροπές που είχαν ιδρυθεί στις περιοχές αυτές.
.
Στο αρχείο αυτό υπάρχει αρκετό τμήμα των επιστολών αυτών δηλ. της Π.Κ.Επ. και τις απαντήσεις των Μητροπολιτών. Οι οποίοι επειδή συγκρίνουν πάρα πολλές περιοχές και πολλές φορές άγνωστα χωριά και γράφουν πόσο ωραία ήταν η κατάσταση πριν τον διωγμό και πόσο άσκημη είναι τώρα μετά την παλιννόστηση, με σκοπό να εξασφαλίσουν την αρωγή. Έχουμε ολόκληρες περιγραφές που μας πληροφορούν πώς ήταν η κατάσταση των εκκλησιών, των σχολείων, της παιδείας, των μύλων, πιο μοναστήρι μετατράπηκε σε ορφανοτροφείο. Ακόμα παίρνουμε και πληροφορίες και για τον μεταξόσπορο. Η ιστορία βγαίνει μέσα από τα χειρόγραφα έγγραφα τα οποία έχουν τις υπογραφές τους τιτλότυπους και τις σφραγίδες τους… (Όλο αυτό βγαίνει φωτογραφημένο).
.
ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΑ
Υπάρχουν επίσης ολόκληροι οι φάκελοι 8 ορφανοτροφείων (με πολύ φωτογραφικό υλικό) από την Ανατ. Θράκη, Πόντο, Μικρασιατικά παράλια της Προποντίδας και της Καππαδοκίας που ιδρύθηκαν για τα ορφανά που προέκυψαν από τους διωγμούς και πάλι με της χειρόγραφες αλληλογραφίες των Μητροπολιτών με την Πατριαρχική Κ. Ε. και το Πατριωτικό Ίδρυμα και μεταξύ αυτών τού Μητροπολίτη Ζήλων Ευθυμίου τον οποίο πριν λίγα χρόνια η Εκκλησία της Ελλάδος τον κήρυξε Ιερομάρτυρα (Αντλούνται εκτενέστατες πληροφορίες).

Monday, March 12, 2012

Η αλαζονεία του ανθρώπου και ο δρόμος προς την καταστροφή! ....

Σκέψεις με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τον όλεθρο της Φουκουσίμα

 Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡ. ΣΟΥΛΤΗ* (proinoslogos gr)

 Αύριο (11/3) κλείνει ένας χρόνος από τον όλεθρο της Φουκουσίμα στην Ιαπωνία. Ελπίζω ότι κανένας μας δεν ξέχασε την καταστροφή που προκλήθηκε από το τριπλό πλήγμα σεισμός – τσουνάμι - πυρηνικός όλεθρος. Ήταν η τέλεια απόδειξη ότι η τεχνολογία δεν μπορεί να υπερβεί τη φύση και όταν αυτή προκαλείται, μένει ανεξίτηλο το αποτύπωμα της αλαζονείας του ανθρώπου. Μερικές εβδομάδες μετά, οι πάντες έπαψαν να ασχολούνται με την καταστροφή. Αυτό δεν είναι η σιωπή του πόνου αλλά η σιωπή της λήθης και όσο υπάρχει λήθη να περιμένουμε τα χειρότερα.
Ας θυμηθούμε όμως κάποια από τα γεγονότα: Την 11η Μαρτίου 2011 προκλήθηκε πολύ ισχυρός σεισμός 8,9 ρίχτερ, 120 χιλιόμετρα ανατολικά των ακτών της Ιαπωνίας, με εστιακό βάθος 20 χιλιομέτρων, που προκάλεσε μετακίνηση προς Ανατολάς κατά 4 μέτρα περίπου των ανατολικών ακτών της.
Η τεράστια ενέργεια που απελευθερώθηκε από το σεισμό προκάλεσε με τη σειρά της ένα ιδιότυπο και τεράστιο θαλάσσιο κύμα που επιστημονικά λέγεται σολιτόνιο (παράβαλε λέξη solo), δηλαδή μοναχικό κύμα. Τα βιαιότερα σολιτόνια, που διαχρονικά έχουν δεχτεί πολλά οι Ιάπωνες, στη γλώσσα τους τα ονομάζουν τσουνάμι.
Η πρώτη μεγάλη φυσική καταστροφή, ο σεισμός, προκάλεσε τη δεύτερη ακόμη μεγαλύτερη φυσική καταστροφή, το τσουνάμι, το οποίο με τη σειρά του σάρωσε κυριολεκτικά τον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα, αποδεικνύοντας παράλληλα πόσο  ευάλωτα είναι από τις φυσικές δυνάμεις και τα μεγαλύτερα ακόμη τεχνολογικά επιτεύγματα του ανθρώπου.
Όπως ήταν επόμενο, το τσουνάμι της 11ης Μαρτίου κατέκλυσε τις Βορειοανατολικές ακτές της Ιαπωνίας και έπνιξε χιλιάδες ανθρώπους. Χιλιάδες επίσης άνθρωποι αγνοούνται. Χιλιάδες άνθρωποι που ζούσαν σε απόσταση μικρότερη των 30 χιλιομέτρων από τον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα μετακινήθηκαν για άγνωστο χρονικό διάστημα, εξ αιτίας της ραδιενεργού μόλυνσης.  Οι υλικές καταστροφές είναι ανυπολόγιστες και θα απαιτηθεί πολύς χρόνος και μεγάλες δαπάνες για να επουλωθούν όσες από τις πληγές επουλώνονται.
Το απόλυτο όμως πλήγμα για την Ιαπωνία με τρομερές συνέπειες για ολόκληρο τον πλανήτη, και για χρονικό διάστημα που κανένας δεν είναι σε θέση να υπολογίσει, αποτελεί η διασπορά των ραδιενεργών στοιχείων τα οποία διέφυγαν από τους πυρηνικούς αντιδραστήρες.
Από τις πρώτες μετά το σεισμό ημέρες είχε αναφερθεί επίσης διαφυγή ραδιενεργών στοιχείων στην ατμόσφαιρα μετά από κάποιες εκρήξεις που σημειώθηκαν στο συγκρότημα των 6 πυρηνικών αντιδραστήρων, οι οποίοι έχουν κατασκευαστεί ο ένας δίπλα στον άλλο.
Οι επιπτώσεις του δυστυχήματος είναι παγκοσμίων διαστάσεων λόγω της ραδιενεργού μόλυνσης του αέρα, του νερού, του εδάφους και επομένως των ανθρώπων, των ζώων, των φυτών, άμεσα, βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Επιπτώσεις της πυρηνικής ενέργειας
Παρακάτω θα αναφερθούμε σε μερικούς παράγοντες και προβλήματα που επαυξάνουν την μόλυνση, ραδιενεργό και μη, και προκύπτουν πριν, κατά την λειτουργία των πυρηνικών αντιδραστήρων και μετά την αδρανοποίησή τους:

  • • Προβλήματα ρύπανσης προκύπτουν ακόμη και κατά την εξόρυξη του ουρανιούχου κοιτάσματος. Μετά ακολουθούν το στάδιο του καθαρισμού, το στάδιο του εμπλουτισμού και η μονάδα κατασκευής του πυρηνικού καυσίμου. Και στα τέσσερα αυτά στάδια, που προηγούνται της καύσης στον πυρηνικό αντιδραστήρα, η ρύπανση του περιβάλλοντος είναι μεγάλη.
  • • Η προσθετική ιδιότητα που χαρακτηρίζει τα ραδιενεργά στοιχεία επαυξάνει την επικινδυνότητά τους. Για κάθε ραδιενεργό στοιχείο υπάρχει ένα χρονικό διάστημα, το οποίο λέγεται χρόνος ημιζωής, κατά τη διάρκεια του οποίου η μισή ποσότητα μετατρέπεται σε κάτι άλλο και παραμένει η άλλη μισή. Σε ένα δεύτερο χρόνο ημιζωής παραμένει το ένα τέταρτο της αρχικής ποσότητας του ραδιενεργού στοιχείου, σε ένα τρίτο χρόνο ημιζωής παραμένει το ένα όγδοο κ.ο.κ. δηλαδή ελαττώνεται ταχύτατα (κατά γεωμετρική πρόοδο). Όταν ο χρόνος ημιζωής είναι μικρός π.χ. δευτερόλεπτα, λεπτά, ώρες, ημέρες, τότε οι δυσμενείς επιδράσεις του είναι μικρότερες. Όταν όμως ο χρόνος ημιζωής ενός ραδιενεργού στοιχείου είναι χρόνια, δεκάδες χρόνια, εκατοντάδες χρόνια, χιλιάδες χρόνια, τότε η περιοχή ολόκληρη στιγματίζεται εσαεί. Σε πυρηνικά δυστυχήματα όμως όπως αυτό της  Φουκουσίμα εκλύονται πολλά ραδιενεργά στοιχεία με διάφορους χρόνους ημιζωής οπότε οι δυσμενέστατες επιπτώσεις πολλαπλασιάζονται.
  • • Η αδιανόητη μικρότητα των ατόμων των χημικών στοιχείων εν γένει, αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα για την ταχεία διασπορά των ραδιενεργών στοιχείων σε ολόκληρο τον πλανήτη μας με την βοήθεια της γενικής κυκλοφορίας της ατμόσφαιρας, των θαλασσίων ρευμάτων, του κύκλου του νερού και άλλων φυσικών και τεχνητών διεργασιών. Ο Ουίλιαμ Τόμπσον (γνωστός ως λόρδος Κέλβιν), από τους σπουδαιότερους φυσικούς της εποχής του, για να δώσει την εικόνα της μικρότητας των ατόμων και μορίων των χημικών στοιχείων, μετά από υπολογισμούς, κατέληξε στο εξής: Ας υποθέσουμε ότι μπορούμε να χρωματίσουμε τα μόρια μέσα σ’ ένα ποτήρι νερό. Μετά αδειάζουμε το περιεχόμενο του ποτηριού σ’ έναν ωκεανό και ας υποθέσουμε ακόμη ότι μετά από κάποιο χρονικό διάστημα το περιεχόμενο του ποτηριού ανακατεύτηκε ομοιόμορφα σε όλα τα νερά του πλανήτη. Τότε αν πάρουμε ένα ποτήρι νερό, από οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη, θα βρούμε ότι περιέχει γύρω στα 100 από τα χρωματισμένα μόρια. Είναι φανερό ότι δεν χρειάζονται περισσότερες διευκρινήσεις για το τι μέλλει γενέσθαι με την ραδιενεργό μόλυνση της θάλασσας της Ιαπωνίας και τη συνέχειά της.
  • • Η θερμική μόλυνση των νερών των ωκεανών και των ποταμών, όπου οδηγούνται οι τεράστιες ποσότητες του θερμού νερού που χρησιμοποιείται για την ψύξη των πυρηνικών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Σε μία πυρηνική μονάδα ισχύος 1000 Μεγαβάτ, που λειτουργεί με απόδοση 40%, 135000 κυβικά  μέτρα  νερού του συστήματος ψύξεως εκλύονται στο περιβάλλον θερμότερα κατά 8 βαθμούς Κελσίου περίπου κάθε μία ώρα. Υπενθυμίζουμε ότι οι πόλεις Κοζάνη, Πτολεμαϊδα, Αμύνταιο, Φλώρινα θερμαίνονται με τηλεθέρμανση από τα θερμά νερά των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ. Αν ένας λιγνιτικός σταθμός χρειάζεται ένα ποτάμι νερό για την  λειτουργία του, γίνεται κατανοητό γιατί ένας πυρηνικός σταθμός χρειάζεται μία θάλασσα ή εναλλακτικά ένα μεγάλο ποτάμι. Αποτέλεσμα αυτής της θερμικής μόλυνσης είναι  η δυσμενέστατη επίδραση στο  υδάτινο και χερσαίο περιβάλλον.
  • • Το πρόβλημα της ασφαλούς διάθεσης των ραδιενεργών αποβλήτων που προέρχονται από τα πυρηνικά καύσιμα και διάφορες ατυχείς διεργασίες. Να μη μας διαφεύγει της προσοχής ότι η ιστορία των ραδιενεργών αποβλήτων  συνδέεται ακόμη και με ύποπτα ναυάγια.
  • • Τα ανυπέρβλητα προβλήματα που προκύπτουν από τα πυρηνικά δυστυχήματα, όπως το πρόσφατο της Φουκουσίμα. Το εξαιρετικά δαπανηρό και επισφαλές πρόβλημα της διάλυσης και αδρανοποίησης του τεράστιου όγκου των μηχανημάτων και των υλικών κατασκευής των πυρηνικών σταθμών μετά το τέλος της ζωής τους. Αυτό το τέλος επέρχεται μετά από 30 χρόνια. Οι αντιδραστήρες της Φουκουσίμα είχαν σχεδιαστεί το 1970 από την General Electric και έπρεπε να σταματήσουν τη λειτουργία τους τον Φεβρουάριο του 2011. Ωστόσο πήραν παράταση λειτουργίας για άλλα 10 χρόνια.
  • • Το μεγάλο πλήθος και η μεγάλη διασπορά των πυρηνικών σταθμών. Σύμφωνα με στοιχεία της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), το 2005 ήταν εγκαταστημένοι 440 πυρηνικοί σταθμοί και είχε προγραμματιστεί η κατασκευή και άλλων 127 μέχρι το 2020, εκ των οποίων οι 40 στη Κίνα. Σημειώνουμε ότι η εγκαταστημένη ισχύς της ΔΕΗ είναι μόλις διπλάσια αυτής του πυρηνικού σταθμού της Φουκουσίμα.


Προβλήματα ασφαλείας
Παρακάτω θα διατυπώσουμε μερικές παρατηρήσεις για προβλήματα ασφάλειας στον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα, όχι βέβαια λόγω ειδικότητας αλλά μεταφέροντας σε κάποια θέματα αντίστοιχη εμπειρία  από υδροηλεκτρικούς σταθμούς:

  • • Ο πυρηνικός σταθμός της Φουκουσίμα είναι κατασκευασμένος κοντά σε ρήγμα. Αυτό αποτελεί παράβαση βασικού κανόνα ασφάλειας και πρόκληση προς τις υπέρτερες φυσικές δυνάμεις.
  • • Πριν κατασκευαστεί ένας υδροηλεκτρικός σταθμός σε ένα τόπο, με τα υδρολογικά στοιχεία μιας σειράς ετών υπολογίζεται ή καλύτερα εκτιμάται μαθηματικά η μεγαλύτερη πλημμύρα που μπορεί να προκληθεί για περίοδο ενός ή δύο αιώνων και στη συνέχεια υπολογίζονται τα άλλα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το σταθμό. Στη περίπτωση του τσουνάμι που έπληξε τη Φουκουσίμα, όπως λέχθηκε από ειδικό επιστήμονα,  αυτό έγινε για αδικαιολόγητα μικρή χρονική περίοδο.
  • • Όταν περιμένεις ότι κάποτε μπορεί να έρθει τσουνάμι δεν αφήνεσαι στη συμπεριφορά ενός τοίχου και όταν ακόμη είναι σχολαστικά μελετημένος. Απλά επιλέγεις  τοποθεσία με επαρκές ύψος από τη θάλασσα.
  • • Για λόγους μεγαλύτερης κερδοφορίας οι μονάδες παραγωγής κατασκευάζονται δίπλα-δίπλα, σε βάρος της ασφάλειας.
  • • Τα κατάλοιπα χρησιμοποιηθέντων πυρηνικών καυσίμων, που εξακολουθούν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα να είναι επικίνδυνα και να χρειάζονται το σύστημα ψύξεως, είναι αποθηκευμένα δίπλα στην καρδιά του αντιδραστήρα. Και εδώ πρωταγωνιστεί ο παράγων  Κέρδος.

Συμπέρασμα
Η επιλογή του κέρδους, όταν δημιουργείται τόσο μεγάλος κίνδυνος, γίνεται απληστία  και αλαζονική  συμπεριφορά έναντι της φύσης, δηλαδή ύβρις. Στη περίπτωση της Φουκουσίμα ιδιώτες ήταν οι κατασκευαστές και διαχειριστές του πυρηνικού σταθμού. Το κράτος ήρθε αρωγός μετά, δηλαδή στα δύσκολα. Το κεφάλαιο είναι ανάλγητο αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ουδέτερο ως προς τις ευθύνες.
Ο Δημόκριτος, ο θαυμαστός αρχαίος Έλληνας προσωκρατικός φιλόσοφος, πριν 2.500 χρόνια, με την ατομική του θεωρία άνοιξε τους ορίζοντες για την ανάπτυξη των φυσικών επιστημών και της τεχνολογίας. Τότε βέβαια ο Δημόκριτος δεν μπορούσε να προβλέψει ότι κάποτε ο άνθρωπος προάγοντας τη θεωρία του θα κατασκεύαζε ατομικές βόμβες και αντιδραστήρες. Είπε όμως κάτι σημαντικό σα να μας καθοδηγούσε: «Η φύση και η διαπαιδαγώγηση είναι κάτι παρόμοιο, γιατί βέβαια η διαπαιδαγώγηση βάζει σε τάξη τον άνθρωπο, τακτοποιώντας τον όμως τον μετασχηματίζει σύμφωνα με τη φύση». Με άλλα λόγια η επιβίωση του ανθρώπινου γένους εξαρτάται από την  διαπαιδαγώγησή του και την ικανότητά του να συνεπιβιώσει με τη φύση.

* Ο κ. Δημ. Σούλτης είναι πρ. Δ/ντής Υδροηλεκτρικού Σταθμού Πηγών Αώου.

 proinoslogos gr

Monday, February 13, 2012

Mην εξουθενώνουμε το ήθος αυτοσεβασμού ....

-
Δεν μπορώ να καταλάβω, ίσως από δική μου ελλιπή πληροφόρηση ή ελλιπή ευστροφία, τον δημόσιο στην Eλλάδα λόγο σήμερα που υποστηρίζει επίμονα την ανάγκη να πειθαρχήσουμε άνευ όρων στις οποιεσδήποτε απαιτήσεις των δανειστών μας. Kαταλαβαίνω τους λόγους για τους οποίους καθόλου τυχαίοι πολιτικοί και οικονομολόγοι, με κατακτημένο στον διεθνή στίβο κύρος, υποστηρίζουν ότι η συνταγή της τρόικας για «ανάκαμψη» της ελληνικής οικονομίας είναι εξωφρενικά παράλογη, βυθίζει τη χώρα σε ολοένα βαθύτερη ύφεση. Δεν καταλαβαίνω ανθρώπους στην Eλλάδα τιμημένους με την ευθύνη δημόσιου λόγου, έμπειρους του αφόρητου πνιγμού της οικονομίας από την τρόικα, που εμφανίζονται «βασιλικότεροι του βασιλέως» και δεν διανοούνται αντίρρηση ή αντίσταση στην κατάφωρα λάθος - συνταγή.
Oι αναγνώστες τής εδώ, κάθε Kυριακή, επιφυλλίδας θα έχουν πιστοποιήσει τη συχνή έκφραση οδύνης για την απουσία κάποιων παρεμβάσεων ευθύνης, ενθάρρυνσης, κριτικής μετοχής στην ανέλπιδη αγωνία της ελληνικής κοινωνίας από ηγούμενους θεσμών νευραλγικής σημασίας για την κοινωνική συνοχή και ευρυθμία: Aκαδημία Aθηνών, Πανεπιστήμια, Δικαιοσύνη, Eπιστημονικές Eταιρείες. Aπουσία παρέμβασης, πρωτίστως ουσιαστικού εκκλησιαστικού λόγου, λόγου με προϋποθέσεις και κριτήρια «νοήματος» της ύπαρξης και της συνύπαρξης, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης.
Kαι να που, απροσδόκητα, στις 3.2.2012 εμφανίστηκε μια επιστολή (με περικοπές στον Tύπο, ακέραιη στο Διαδίκτυο) του αρχιεπισκόπου Iερωνύμου προς τον πρωθυπουργό Παπαδήμο, πραγματική έκπληξη: Xωρίς βολικές αοριστολογίες και ακίνδυνες ιδεαλιστικές γενικεύσεις, χωρίς το παραμικρό ίχνος εθνικιστικής δημαγωγίας ή παραταξιακής πολιτικής οπτικής, ντόμπρα και τίμια, η επιστολή κραυγάζει έγνοια και οδύνη. Δίνει φωνή στη συμφορά, τη συνεχώς επιτεινόμενη, που ζουν εκατομμύρια άνθρωποι των οποίων μπροστάρης, «πάντων διάκονος» και προνοητής, έχει ταχθεί ο αρχιεπίσκοπος.
Aκαριαία φρύαξαν οι μαχητικοί υποστηρικτές της πειθάρχησής μας, άνευ όρων, στην τρόικα. Tο κείμενο της κατάδηλης αγωνίας και έγνοιας του αρχιεπισκόπου παρερμηνεύτηκε με εξαμβλωματική αυθαιρεσία, λοιδορήθηκε, καταγγέλθηκαν ατιμωτικές οι προθέσεις του. Eπιστρατεύθηκε αμέσως η λάσπη ότι «ο κ. Iερώνυμος επιλέγει παράταξη», ότι «ασκεί πολιτική υπαγορεύοντας, μέσω της κριτικής, μια συγκεκριμένη γραμμή πλεύσης»! Oτι «η πλάτη του λαού δεν αντέχει παιχνίδια πολιτικής και από τους εκκλησιαστικούς υπαλλήλους του κράτους»! Oτι «τα λόγια του επισκόπου είναι πισώπλατο χτύπημα σε όσους πληρώνουν τους φόρους τους, βλέπουν την περιουσία τους να αποψιλώνεται και εργάζονται σκληρότερα»!
Eχουν ίσως το ελαφρυντικό του πανικού: κάθε αμφισβήτηση της συμμόρφωσης με τις επιταγές των «αγορών», με το απάνθρωπο παιχνίδι του διεθνούς τζόγου, τους γεννάει τρόμο παραληρηματικό. Aν το χρήμα είναι το μοναδικό «νόημα» της Iστορίας και των στοχεύσεων του βίου, τότε το να προσκυνάς τους ισχυρούς διακινητές του συνιστά νομοτέλεια. Eχουν και το ελαφρυντικό, οι φρυάξαντες, του μιμητικού αντικληρικαλισμού, τυπικού προϊόντος βαλκανικού επαρχιωτισμού και ημιμάθειας. Δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ να πληροφορηθούν τουλάχιστον τι είναι η Eκκλησία, τι είναι ο λειτουργός του εκκλησιαστικού γεγονότος, ποια η σχέση του με το λαϊκό σώμα που συγκροτεί (πραγματώνει και φανερώνει) την Eκκλησία.
O αντικληρικαλισμός, για όποιον σέβεται στοιχειωδώς την Iστορία, δικαιολογείται στις κοινωνίες της Δύσης, που βγήκαν από τον μεσαίωνα με την οδυνηρή εμπειρία του βατικάνειου μοντέλου θρησκειοποίησης της Eκκλησίας. Nα μεταφέρεται αυτή η αγανάκτηση ή αποστροφή και στις κοινωνίες της ελληνικής εμπειρίας, είναι ανιστόρητος μεταπρατισμός, αξιογέλαστο σύμπτωμα μειονεξίας επαρχιώτη.
Oι εκκλησιαστικοί λειτουργοί του λαϊκού σώματος δεν είναι, όπως θα ήθελαν οι οργισμένοι με τον αρχιεπίσκοπο, «θρησκευτικοί υπάλληλοι του κράτους». Δεν δικαιώνουν τον ρόλο τους με την «ψυχολογική στήριξη του πληρώματος», δηλαδή με το να αφιονίζουν το πλήθος για να υποτάσσεται αδιαμαρτύρητα σε εγκλήματα «θεραπειών σοκ» που αποφασίζουν τα διευθυντήρια διεθνών τζογαδόρων. Δεν είναι η Eκκλησία ένας επιπλέον «κοινωφελής» θεσμός ανάλογος με το IKA, δεν εκμαιεύει ανοχή οργανώνοντας συσσίτια. Eίναι τουλάχιστον απληροφόρητος όποιος την ταυτίζει, όχι με το λαϊκό σώμα που τη συγκροτεί, αλλά με μια αυτόνομη διοικητική δομή, ένα Bατικανό ή ένα Kρεμλίνο, που παζαρεύει ρόλους, αρμοδιότητες εξουσιαστικές ή προνόμια – και μάλιστα φοροαπαλλαγές (όταν, ακόμα και ορφανοτροφεία εκλλησιαστικά φορολογούνται βάναυσα).
Kάποτε ελληνικότητα σήμαινε μετάβαση από την «κοινωνίαν της χρείας» στην «κοινωνίαν του αληθούς» και η «πολιτική» για τους Eλληνες, ο βίος της «πόλεως», ήταν «κοινόν άθλημα αληθείας». Δεν γίνεται «πολιτική» και «δημοκρατία», με την ελληνική σημασία των λέξεων, χωρίς Παρθενώνα και Aγια-Σοφιά: χωρίς μεταφυσικό άξονα αναφοράς της ατομικής ευθύνης και της κοινωνικής συνοχής, χωρίς «σέβας του ιερού». Aκόμα και το Σύνταγμα της Πρώτης Eθνικής Συνέλευσης της Eπιδαύρου, όταν θέλησε να ορίσει ποιος είναι Eλληνας και ποιος δεν είναι, κατέφυγε στον μεταφυσικό άξονα της ελληνικότητας, την ταυτότητα πολιτισμού των Eλλήνων: «Oσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Eπικρατείας της Eλλάδος πιστεύουσιν εις Xριστόν, εισίν Eλληνες, και απολαμβάνουσιν άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών δικαιωμάτων» (1.1.1822).
Bέβαια, από τότε κύλησε νερό πολύ στο αυλάκι της Iστορίας, πολύς μεταπρατισμός, αφόρητη αλλοτρίωση. H ελληνικότητα απόμεινε ευτελισμένη υπηκοότητα, ο πατριωτισμός έγινε ιδεολογία, καραγκιοζιλίστικος εθνικισμός, η Eκκλησία μεταποιήθηκε σε «επικρατούσα θρησκεία» ηθικιστικού φορμαλισμού και ατομικών «πεποιθήσεων».
Eσχατη κατάληξη της αλλοτρίωσης, να εκλιπαρούμε σήμερα να μας μεταχειριστούν οι αχαλίνωτοι κερδοσκόποι σαν δουλοπάροικους, επιεικώς.
Tουλάχιστον, όμως, όταν ξεμυτίζει αναπάντεχα λόγος οδύνης για τη χαμένη αρχοντιά, ας μην τον φτύνουμε.
kathimerini gr

Saturday, November 26, 2011

Γ. Καραμπελιάς: Η ανολοκλήρωτη επανάσταση του Ρήγα.

Γεωργίου Δ. Παναγόπουλου, Επικ. Καθηγ. ΑΕΑ Βελλάς Ιωαννίνων

Εισήγηση παρουσίαση του βιβλίου: Γ. Καραμπελιάς, Η ανολοκλήρωτη επανάσταση του Ρήγα. Αθήνα 2011, Βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία Πάτρα 25/11/2011


«Ο Ρήγας αποτελεί μια ανεπανάληπτη φυσιογνωμία στην ελληνική ιστορία, εξ’ αιτίας ακριβώς της εκπληκτικής συνθετικότητας και πολυμορφίας του: Συγγραφέας ρομαντικών διηγημάτων και στιχουργημάτων, έργων επιστημονικής εκλαΐκευσης  και αρχαιογνωσίας, εκδότης καταπληκτικών χαρτών, χρησμολογικών βιβλίων και στρατιωτικής τακτικής, συγγραφέας επαναστατικού προγράμματος …

Friday, September 16, 2011

Το διακύβευμα του ‘22 (ή ανικανότητα ισοδυναμεί με προδοσία ) …

 Συντάκτης: Βλάσης Αγτζίδης, Ιστορικός
 
Η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 υπήρξε το πραγματικό αλλά και συμβολικό σημείο του τέρματος μιας μεγάλης ιστορικής διαδικασίας, που συνδέθηκε με την οριστική είσοδο της Εγγύς Ανατολής στην εποχή των εθνών-κρατών. Η αποχώρηση από το ιστορικό προσκήνιο  της πολυεθνικής, ισλαμικής, προνεωτερικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν έγινε ειρηνικά και αναίμακτα. Συνδέθηκε κατ’ αρχάς με την κατάρρευση των εσωτερικών μεταρρυθμιστικών προσπαθειών, εξαιτίας της εμφάνισης ενός καινοφανούς μιλιταριστικού εθνικού κινήματος, αυτό των Νεότουρκων. Κίνημα, που επιχείρησε να επιλύσει το εθνικό πρόβλημα, που ταλάνιζε την Αυτοκρατορία, με την εξόντωση και τον αποκλεισμό των πολυάνθρωπων χριστιανικών κοινοτήτων και να μετατρέψει βιαίως τους πολυεθνοτικούς μουσουλμανικούς πληθυσμούς σε εθνικά Τούρκους.

Friday, September 9, 2011

H Τhea Halo, θύμα του νεοελληνικού… συνωστισμού (Ελλήνων στη Σμύρνη) !!! .........

Stop Obman
Στο περιοδικό ¨Έψιλον” της Ελευθεροτυπίας (29-5-2011) διαβάσαμε ένα αφιέρωμα  για το βιβλίο Not even my name”  (“Ούτε  καν το όνομά μουτης Τhea Halo, ενδεικτικό του νεοελληνικού αρνητισμού (negationnisme) και της προκατειλημμένης στάσης, κρυμμένης πίσω από μια ηθικιστική φρασεολογία που βασίζεται στην εξίσωση του αίματος και υποκριτικά ενδύεται τον αντιεθνικιστικό μανδύα.
.
Παρούσα η παλιά μέθοδος της διαστρέβλωσης των σημασιών των όρων μέσω της εξαφάνισης του πλαισίου. Έτσι, η λέξη “συνωστισμός” που υπάρχει στην ελληνική έκδοση του βιβλίου της Halo, χρησιμοποιήθηκε από το συντάκτη του κείμενου (Δημήτρης Αγγελίδης) με τρόπο τέτοιο, ώστε να αιτιολογηθεί η αντίστοιχη χρήση του όρου από την κ. Ρεπούση. Το ίδιο το βιβλίο της Halo με απίστευτη ευκολία κατατάσσεται από τον συντάκτη στην “εθνικιστική εκδοχή της ιστορίας”… γιατί δεν αναφέρεται στη “Μεγάλη Ιδέα” και στα “εγκλήματα του ελληνικού στρατού κατά των τούρκων αμάχων”…
Έτσι λοιπόν, για τους “αντιεθνικιστές” μας η Μνήμη για τη μοίρα των απόκληρων πληθυσμών -που αποφασίστηκε από το νεοτουρκικό μιλιταρισμό  στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 20ου αιώνα και μεθοδικά υλοποιήθηκε από το 1914-  καθορίζεται από την αυθαίρετη παραδοχή που βασίζεται στην φαντασίωση της ενιαίας μοίρας. Μιας “μοίρας” που ξεκινά από το ακρωτήριο  του Μαλέα και τελειώνει στα όρη του Καυκάσου. Τελικά οι αντιεθνικιστές μας αποδεικνύονται περισσότερο εθνικιστές στην εθνική τους πρόσληψη και από τους ίδιους τους Μεγαλοϊδεάτες εκείνης της εποχής!!!
Επίσης, για τον συντάκτη δεν υπάρχει καμιά Γενοκτονία στον Πόντο, ούτε στην υπόλοιπη Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τα τραγικά γεγονότα θεωρούνται ανάλογα των αγριοτήτων που διέπραξε ο διαλυμένος ελληνικός στρατός κατά την οπισθοχώρηση του Αυγούστου του ’22... Ίσως η άποψη της τουρκικής Αριστεράς να λειτουργούσε ευεργετικά, προσφέροντας στους αρνητές μας εκείνα τα στοιχεία που τους λείπουν, ώστε να ανασυνθέσουν το ιστορικό παρελθόν χωρίς τη μυθοποιητική ματιά του νεοελληνικού pseudoαντιεθνικισμού – απολογητική εν τέλει των μεθόδων ομογενοποίησης που επέλεξε ο μιλιταριστικός τουρκικός εθνικισμός ...
.
Με αφορμή το αφιέρωμα, αλλά και την αναφορά του ονόματός μου στο κείμενο του Αγγελίδη (dangel@enet.gr), απέστειλα στο συντάκτη το εξής ηλ-μήνυμα στις 8 Ιουλίου (το οποίο φυσικά, νεοελληνικώ τω τρόπω, δεν απαντήθηκε):
.
Kύριε Αγγελίδη,
είναι αλήθεια ότι δεν αποφάσισα εύκολα να σας στείλω αυτό το μήνυμα μετά τον  τρόπο που παρουσιάσατε το βιβλίο της Θία Χάλο στις 29-5-2011, όπου αναφέρετε και μένα..
Βεβαίως κατανοώ ότι απαιτούνται ειδικές γλωσσολογικές σπουδές για να συνειδητοποιήσει κάποιος ότι κάθε όρος αποκτά σημασία αποκλειστικά και μόνο στο πλαίσιο μέσα στο οποίο χρησιμοποιείται. Ότι π.χ. η λέξη “συνωστισμός” δεν ορίζεται μονοσήμαντα, όπως ούτε και η λέξη “κατουρήθηκα” ή “τα έπαιξα” κ.λπ.
Είναι γνωστό ότι οι Έλληνες στη Σμύρνη, οι Εβραίοι στο Άουσβιτς, οι Αμπορίτζιναλς στα γκέτο τους, οι τροτσκιστές στα γκουλάγκ συνωστίστηκαν. Όχι όμως με τον τρόπο που συναντάμε το καλοκαίρι στο λιμάνι του Πειραιά ή στο υπερφορτωμένο Μετρό! Όμως εάν για την πρώτη κατηγορία χρησιμοποιήσεις τον όρο “συνωστισμός” με τρόπο που να υπονοείς ότι το πλαίσιο είναι αντίστοιχο μ’ αυτό της δεύτερης κατηγορίας, τότε υπάρχει πρόβλημα.
Βέβαια, στο συγκεκριμένο βιβλίο που αναφέρεστε (“Ούτε το όνομά μου”) -το οποίο σημειωτέον βραβεύτηκε και με το Βραβείο Μετάφρασης- η λέξη “συνωστισμός” περιγράφεται με εξαιρετική σαφήνεια που δίνει στον όρο το σωστό περιεχόμενο. Σε αντίθεση με τον τρόπο χρήσης του στο βιβλίο της κ. Ρεπούση.
 Any way!
Επειδή είναι γνωστός ο τρόπος με τον οποίο οι Νεοέλληνες αντιλαμβάνονται τα γεγονότα που συνέβησαν στην Ανατολή (1908-1923), επιτρέψτε μου να σας προτείνω ένα εξαιρετικό αφιέρωμα που έγινε στην εφημερίδα “Δρόμος της Αριστεράς” με τίτλο Από την Αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος. Η Γενοκτονία στην Ανατολή”.
Η μοναδικότητα του αφιερώματος ορίζεται από τους συμμέτεχοντες, οι οποίοι είναι Τούρκοι ιστορικοί και κοινωνικοί επιστήμονες (Fikret Baskaya, Ahmet Oral, Dogan Akanli, Attila Tuygan, Taner Akçam,  Sait Çetinoğlu,  Pervin Erbil).
Επίσης, να σας προτείνω και δύο δικά μου κείμενα:
Επίσης δείτε:  

14 Σεπτεμβρίου: Ημέρα “συνωστισμένης και ασύμμετρης” μνήμης.. 
-Kεμαλισμός και νεοελληνική ιστοριογραφία
-O αντιπροσφυγικός αναθεωρητισμός σε μέρη τρία

Διαβάστε το κείμενο του Δ. Αγγελίδη στο “Ε”:


Sunday, August 28, 2011

Το έθνος είναι δημιούργημα της ιστορικής και κοινωνικής κίνησης, για να δημιουργηθεί απαιτείται εδαφική επικράτεια, της οποίας οι φυσικοί πόροι είναι ο πρωτογενής κοινός πλούτος όλων των μελών του έθνους .......

Το έθνος είναι δημιούργημα της ιστορικής και κοινωνικής κίνησης. Η επιστήμη, μας έχει εξηγήσει ορισμένα ζητήματα σχετικά με την δημιουργία του έθνους. Το έθνος προέρχεται από την (πολλών μορφών) αρχέγονη πολυπληθή οικογένεια της άγριας κατάστασης, από την οποία προέρχεται το γένος, από το οποίο προέρχεται η φυλή (η ορδή όπως την λένε ορισμένοι ανθρωπολόγοι), από την οποία προέρχονται οι ομο-φυλίες, από τις οποίες προέρχεται το έθνος.
Το έθνος ΔΕΝ μπορεί να δημιουργηθεί τεχνητά. Τουλάχιστον χωρίς μια προϋπάρχουσα μαγιά πάνω στην οποία θα ενσωματωθούν άτομα-μέλη-ομάδες από άλλα έθνη και θα αφομοιώσουν τον χαρακτήρα του νέου τους έθνους.

Saturday, August 20, 2011

Black Μπεε : "Η αλήθεια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της κάθε είδους εξουσίας"

Η αλήθεια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της κάθε είδους εξουσίας. Η απόκρυψη και παραποίησή της ήταν και είναι ο τρόπος να κάνει τον λαό όχλο και έτσι να τον κινεί ανάλογα με τις ιστορικές συγκυρίες και ανάγκες της. Ο Θόδωρος Μαραγκός μέσα σε μία ώρα και κάτι καταφέρνει να μας δείξει πέρα από την αυθεντικότητα του ελληνικού πολιτισμού και ένα κομμάτι της αλήθειας που θάφτηκε εσκεμμένα και που είχε ως αποτέλεσμα την μετάλλαξη του Έλληνα ανθρώπου σε Έλληνα πρόβατο. Αυτό το πρόβατο που δεν ξέρει πια τι είναι, γιατί υπάρχει και έχει πλήρη άγνοια για το που οδηγείται . Αυτό το πρόβατο αν γνώριζε την Ιστορία που κουβαλάει, ακόμα και κατά τύχη, θα είχε βγει από το μαντρί του γραικυλισμού. Το ντοκιμαντέρ «Black Mπεε» που έκανε πολλούς εχθρούς, ειδικά από την θρησκευτική εξουσία όταν παρουσιάστηκε, είναι ένας καθρέπτης που μόνο όσοι έχουν την αντοχή να μάθουν την Αλήθεια μπορούν να το αντιμετωπίσουν ως θεατές Έλληνες.

Sunday, August 14, 2011

Για μια δυναμική έξοδο από την εθνική κατάθλιψη



Τα πρόσφατα καταιγιστικά γεγονότα σε πλανητική κλίμακα και εν καιρώ ειρήνης δείχνουν ότι για δισεκατομμύρια πια συνανθρώπων μας, ο επιούσιος άρτος βρίσκεται σε έσχατο κίνδυνο. Βεβαίως η αψευδής μαρτυρία του Κυρίου βεβαιώνει ότι «ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος». Άρα και επ΄άρτω.        Στη ζωντανή και πεπληρωμένη Παράδοση του Γένους μας οι γιορτές είναι ανέκαθεν δομικό στοιχείο του πολιτισμού μας. «Βίος ανεόρταστος, μακρά οδός απανδόχευτος» (Δημόκριτος).
        Βιώνουμε την περιρρέουσα ατμόσφαιρα του Δεκαπενταυγούστου. Όπου γης Ελληνισμός δεσπόζουσα η παρουσία της Κυρίας Θεοτόκου, της Μεγαλόχαρης, Υπερμάχου Στρατηγού του Γένους με τις χίλιες δυο προσωνυμίες όπως Γλυκοφιλούσα, Πλατυτέρα, Γοργοεπήκοος, Οδηγήτρια, Ελεούσα. ΝΙΚΟΠΟΙΟΣ είναι η εφέστια εικόνα της Κωνσταντινου Πόλεως που διήρπασαν οι τρισβάρβαροι της Δ’ Σταυροφορίας – μένει κρατούμενη ακόμη στον Άγιο Μάρκο της Βενετίας.
        Ο ευλαβέστατος Φώτης Κόντογλου εξεικονίζει  το βλέμμα της Μεγαλόχαρης: μελαγχολικό, απλό, ίσιο, ήσυχο, συμπαθητικό, αγαπητό, θλιμμένο και μαζί χαροποιό, αυστηρό και μαζί συμπονετικό, αγιώτατο, πνευματικό, αθώο, σκεφτικό, άμωμο, ελπιδοφόρο, υπομονετικό, πράο, σεμνότατο, βασιλικό και ταπεινό, ανθρώπινο και θεϊκό, άκακο, αδελφικό, ευγενικό, ελεγκτικό, άγρυπνο, γαληνό, φιλάνθρωπο, μητρικό, παρθενικό, δροσερό, καυτερό, τρυφερό, διαπεραστικό, ερευνητικό, απροσποίητο, ηγεμονικό, συγκαταβατικό, παρακελευστικό, αμετασάλευτο!
        Ας είναι η φετινή Παναγιά εκκίνηση για μια δυναμική έξοδο από την εθνική μας κατάθλιψη.
 
        Είμαστε το πειραματόζωο της κρίσης. Όμως ήδη η παγκόσμια οικονομία έχει παραδοθεί στην απόλυτη δικτατορία ενός πλανητικού χρηματοοικονομικού συστήματος που διψά για κέρδη-γίγαντες, με αίμα.      
        Η αμερικανικότατη Standard & Poors έδωσε μια πισώπλατη μαχαιριά στην ίδια την Αμερική. Η ενέργεια της είναι εγκληματική. Θα περίμενε κανείς ότι ένα κράτος που πέρασε χειροπέδες και διέσυρε διεθνώς ως έσχατο κακούργο ένα διεθνή υπάλληλο με μόνο στοιχείο την αναπόδεικτη ακόμα καταγγελία βιασμού μιας γυναίκας όταν κάποιοι βιάζουν, κυριολεκτικά και μεταφορικά την ίδια τους την πατρίδα να συλλαμβάνονται επ΄ αυτοφώρω και να εγκλείονται στο Γκουαντάναμο.
        Οι βρώμικοι αρχιτοκογλύφοι της S & P και των ομολόγων της Fitsd και Moody΄s και μαζί όλο το περίλαμπρο συνδικάτο του εγκλήματος της Wall Street αν υπήρχε ευνομία στις ΗΠΑ θα βρίσκονται στις φυλακές.         

        Αφελές (;) το προχθεσινό κύριο άρθρο της Washington Post. Θα επιθυμούσαν λέει η απόφαση υποβάθμισης από την S & P «να συνοδεύονταν και από μια συγγνώμη» (!) Επειδή αυτή «είχε μείζονα ρόλο στην κρίση του 2008 που συνεχίζει να στοιχειώνει την παγκόσμια οικονομία, διότι αντί να προειδοποιήσει για τον επερχόμενο κίνδυνο, ενθάρρυνε ανεύθυνες επενδύσεις σε ακίνητα που αποδείχθηκαν σκουπίδια. Οι επενδυτές γέμισαν τοξικά, οι πιστώσεις πάγωσαν, χιλιάδες θέσεις εργασίας χάθηκαν».
       

        Ε, και; Τι μ΄ αυτό; Ακαταδίωκτη και ατιμώρητη, μένει και θα μένει φαίνεται. Αυτή είναι η τραγωδία των ΗΠΑ.
        Δεν περιμένουμε απ΄αυτούς, αλλά από τους άλλους. Να εκδώσουν οι κατά χώρα εισαγγελείς εντάλματα συλλήψεως των υπευθύνων των Οίκων και των λοιπών «ευαγών» ιδρυμάτων της δυσώνυμης Wall Street. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα…
        Αυτοί που κυβερνούν τον κόσμο, και δεν εννοούμε τις κυβερνήσεις-ανδρείκελα, αλλά τους πραγματικούς κυβερνήτες , δηλαδή τους στυγνούς τοκογλύφους της Wall και τα ανά τον πλανήτη όργανά τους «έχουν παραδώσει τη ψυχή τους στο διάβολο».
        Παίζουν με την οικονομία, αλλά όχι μόνο. Εξουθενώνουν τις αντιστάσεις των λαών. Με πολλαπλά μέσα ελέγχουν Διοίκηση, Ενημέρωση, Παιδεία, διαφθορά, αιμομιξία χρήματος-πολιτικής.
        Τα παιδιά μας και τα παιδιά του πλανήτη έχουν καταντήσει θλιβερά εξαρτήματα αυτής της διεθνούς υπερκαταναλωτικής χαβούζας. Ο μεγάλος παιδαγωγός τους είναι τα ηλεκτρονικά: ακούσματα, θεάματα, παιχνίδια. Αυτά που αλλοτριώνουν τις συνειδήσεις και απαλλοτριώνουν της βουλήσεις.
        Όμως κατά την Ορθόδοξη ανθρωπολογία είμαστε πρόσωπα που κουβαλάμε την εικόνα και την ομοίωση του Θεού.
        «Το μεγάλο της οικοδόμημα (της Ορθοδοξίας) δεν αποτελείται μόνο από δόγματα και μοναστικούς κανόνες. Τόχτισαν ποιητές, μουσικοί, ζωγράφοι, κεντηστάδες, χρυσικοί και καλαϊτζήδες, χτίστες και αρχιτέκτονες». (Τσαρούχης Ως στρουθίον μονάζον επιδώματος σ.94).
        Η Κεχαριτωμένη είναι πάντοτε το πιο δικό μας πρόσωπο στη ζωή και στην ιστορία. Εκεί καταφεύγουμε «ως άρρηκτον τείχος και προστασίαν» για να λυτρωθούμε «από πάσης ανάγκης και θλίψεως και νόσου και βλάβης».  

   
Του Στέλιου Παπαθεμελή
 Προέδρου Δημοκρατικής Αναγέννησης 

 

Featured Post

US Democratic congresswoman : There is no difference between 'moderate' rebels and al-Qaeda or the ISIS

United States Congresswoman and Democratic Party member Tulsi Gabbard on Wednesday revealed that she held a meeting with Syrian Presiden...