Showing posts with label έλλειμμα. Show all posts
Showing posts with label έλλειμμα. Show all posts

Thursday, July 24, 2014

Ρέντσι: Η Ελλάδα σώθηκε για να διαφυλαχθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες

....«Η Ελλάδα σώθηκε, προκειμένου να διαφυλαχθούν τα συμφέροντα μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών, οι οποίες ήταν εκτεθειμένες» δήλωσε ο κ. Ρέντσι, κατά τη διάρκεια εγκαινίων του αυτοκινητοδρόμου Α35 στη βόρεια Ιταλία,
σύμφωνα με ρεπορτάζ της γερμανικής Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ).



Επανέλαβε δε, το αίτημα της κυβέρνησής του για περισσότερο χρόνο, προκειμένου να περιορίσει το έλλειμμά της. «Η Ιταλία δεν χρειάζεται να
παρακαλέσει.

Monday, June 2, 2014

Έξι κράτη - μέλη της Ε.Ε. βγαίνουν από τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος

«Οι προσπάθειες και οι θυσίες που γίνονται σε όλη την Ευρώπη έχουν αρχίσει να αποδίδουν»...
 
Οι χώρες αυτές, όπως επεσήμανε η Κομισιόν στις μακροοικονομικές της προτάσεις προς τα κράτη μέλη τη Ε.Ε. που δημοσιεύθηκαν σήμερα, είναι η Αυστρία, το Βέλγιο, η Τσεχία, η Σλοβακία, και η Ολλανδία, μέλη της Ευρωζώνης, αλλά και η Δανία.

Έτσι, ο αριθμός των κρατών της Ε.Ε τα δημοσιονομικά ελλείμματα των οποίων κρίνονται υπερβολικά θα περιοριστεί σε 11 από 17 που ήταν ως τώρα, αν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επικυρώσει τις προτάσεις της Επιτροπής.

Tuesday, October 1, 2013

Η υπευθυνότητα όλων μας...


Γράφει ο XPHΣTOΣ B. MAΣΣAΛAΣ (πρώην Πρύτανης Πανεπ. Ιωαννίνων)
*  Μια σειρά προβλημάτων της κοινωνίας μας τα έκρυβε η πλασματική ευημερία. Η κρίση δημιούργησε το κατάλληλο περιβάλλον να κάνουν την εμφάνισή τους και μάλιστα το καθένα με τη δριμύτητα που του επέτρεψαν οι πολικό-κοινωνικές συνθήκες.

Το πρώτο πρόβλημα είναι το χρέος και τα ελλείμματα. Η ανευθυνότητα εκείνων που κυβέρνησαν τον τόπο και εκείνων που είχαν ως κύριο ρόλο τον έλεγχό τους, έθεσαν τη χώρα στην επιτήρηση των δανειστών και στις προσταγές τους. Οι επιτηρητές της Ε.Ε., οι ανεύθυνοι δανειοδότες σε ανεύθυνους δανειολήπτες, λειτούργησαν ως αναχρονιστικοί δάσκαλοι σε απείθαρχους μαθητές, δηλαδή ενεργοποιώντας τον κανόνα της τιμωρίας. Αλλά, με τιμωρία δεν λύνεται μια οικονομική κρίση, με ποινές μόνο δεν βγάζεις καμία οικονομία από το μαρασμό, απλώς τη βαθαίνεις.

Friday, June 21, 2013

Χαμένοι και «κερδισμένοι» σε μια “opera buffa”*

ΦΩΤΟ: ardin-rixi.gr
-
Του Γιώργου Καραμπελιά

Στην πρόσφατη κρίση που ακόμα βρίσκεται σε εξέλιξη, μια και δεν έχει ολοκληρωθεί  η συνεδρίαση της Κ.Ο. της ΔΗΜΑΡ, μπορούμε να πούμε πως υπάρχουν δύο χαμένοι, ο Σαμαράς και ο Κουβέλης και δύο κερδισμένοι, ο Τσίπρας και ο Βενιζέλος. Και βέβαια πάντα αδιατάρακτη η ηγεμονία των κατοχικών δυνάμεων μια και η Μέρκελ και ο Σόϊμπλε επαναβεβαίωσαν στη διάρκεια της κρίσης πως η Ελλάδα ανήκει στη δικαιοδοσία τους.

Friday, April 19, 2013

Έλλειμμα 2,5 δισ. στα ασφαλιστικά ταμεία και 1,5 στο ΕΟΠΥΥ

Τα 2,5 δισ. ευρώ αγγίζει η εκτίμηση του ελλείμματος στα ασφαλιστικά ταμεία και 1,5 δισ. ευρώ στον ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με την εισήγηση της διοίκησης της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής (ΠΟΠΟΚΠ) στο 29-ο Εκλογοαπολογιστικό Συνέδριό της που έγινε σήμερα σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών. 

Η εισφοροδιαφυγή κοστίζει ήδη 6,5 δισ. ευρώ στο σύστημα, εξαιτίας του PSI η περιουσία των ταμείων μειώθηκε κατά περίπου 12 δισ., οι κενές θέσεις προσωπικού αγγίζουν το 40%, ενώ για την έκδοση σύνταξης απαιτούνται από 12 μήνες έως και 3 χρόνια.

Wednesday, February 20, 2013

Monde: «Εφτά σχέδια λιτότητας στην Ελλάδα...και τώρα;»

Ένα διαδραστικό αφιέρωμα στα σχέδια λιτότητας για την Ελλάδα που διαδέχονται το ένα μετά το άλλο, παρουσιάζει σήμερα η γαλλική εφημερίδα Le Monde επισημαίνοντας ότι «παρά τις δυο αλλαγές κυβερνήσεων, η Ελλάδα συνεχίζει τα σχέδια λιτότητας και τα διεθνή σχέδια διάσωσης από τον φθινόπωρο του 2009». 
Ανεβαίνοντας στην εξουσία, ο νέος σοσιαλιστής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου συνειδητοποιεί το εύρος του ελλείμματος που συσσωρεύτηκε από την δεξιά. Ενώ η πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας υποβαθμίζεται από τους οίκους αξιολόγησης, εγκαταλείπει το σχέδιο ανάκαμψης 2,5 δις. ευρώ και παρουσιάζει πακέτο λιτότητας που θα μείωνε το ελληνικό έλλειμμα από το 12,7% στο 3% του ΑΠΕ πριν το 2013 με αύξηση της φορολογίας, πάγωμα των προσλήψεων και των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. «Πρέπει να πάρουμε σε τρείς μήνες αποφάσεις που δεν ελήφθησαν επί 10 χρόνια» υποστήριξε ο Παπανδρέου.

Saturday, February 9, 2013

Φώφη Γεννηματά κατά Παυλόπουλου

Για δηλώσεις του στην ΕΤ-3.
Με αφορμή τις χθεσινές δηλώσεις του  Προκόπη Παυλόπουλου στην τηλεόραση της ΕΤ-3, η εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Στη δημόσια συζήτηση των τελευταίων ημερών ορισμένα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, ενώ είναι προφανές  ότι απευθύνονται στο εσωκομματικό ακροατήριο με στόχο την αποφυγή των ευθυνών συγκεκριμένων προσώπων για την περίοδο 2004-2009 και ιδίως για την περίοδο 2007-2009, επιτίθενται με ανιστόρητη χυδαιότητα κατά του ΠΑΣΟΚ!

Thursday, December 13, 2012

Πεπόνης: Ζήτησε συμπληρωματικές καταθέσεις από Γεωργίου και στελέχη ΕΛΣΤΑΤ

Ο οικονομικός εισαγγελέας κ. Γρηγόρης Πεπόνης κάλεσε να καταθέσουν συμπληρωματικά με την ιδιότητα του υπόπτου, ο επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, κ. Ανδρέας Γεωργίου, και δύο ακόμη στελέχη της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
Πρόκειται για την έρευνα που διενεργείται για τα μη πολιτικά πρόσωπα, με αφορμή τις καταγγελίες περί διογκωμένου ελλείμματος το 2009, προκειμένου να επιβληθούν τα σκληρά μέτρα λιτότητας, στις οποίες είχε προβεί η καθηγήτρια κυρία Ζωή Γεωργαντά.

Friday, November 23, 2012

ΕΛΣΤΑΤ: Στο ίδιο έργο θεατές

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Διερωτάται κανείς πόσο ακόμη θα κρατήσει αυτό το σήριαλ με την ΕΛΣΤΑΤ και τον επικεφαλής της.

Από όσο γνωρίζω, οι κύριοι υπεύθυνοι για την κατασυκοφάντηση της χώρας (Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου) έχουν βρεθεί εκτός των αξιωμάτων τους – αν αυτό μπορεί να θεωρηθεί επαρκής τιμωρία.

Ο μόνος που έχει απομείνει ακλόνητος, προκαλώντας οργή και εκνευρισμό με όσα με κάθε ευκαιρία υποστηρίζει, είναι ο πρόεδρος της στατιστικής υπηρεσίας Α. Γεωργίου, ο οποίος τοποθετήθηκε στη θέση αυτή τον Αύγουστο του 2010 από τον κ. Παπακωνσταντίνου (τον οποίο πάλι τον χάσαμε ή κάνω λάθος;)

Thursday, May 31, 2012

Δημοκρατικό έλλειμμα εντοπίζει ο Πρόεδρος Schulz ...

Η Δημοκρατία βρίσκεται σε κίνδυνο στην Ευρώπη, σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Martin Schulz. Μιλώντας στο Βερολίνο την περασμένη εβδομάδα, παρουσίασε το όραμά του για το μέλλον της Ευρώπης. 
Με τα Μέσα ενημέρωσης να εστιάζουν στο αν η Ελλάδα πρέπει να αποχωρήσει από την ευρωζώνη ή όχι, ο Martin Schulz θεωρεί πως η ΕΕ βρίσκεται σε « κρίση δημοκρατίας».

Tuesday, March 13, 2012

ΠΩΣ ΦΘΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ....

του Όμηρου Αλεξάνδρου* (elkeda.gr)
Η χούντα το 1974 παραδίδει στον "Εθνάρχη" υγιές χρέος 330 εκατ. δραχμές (υγιές διότι λόγω της μεγάλης βιομηχανικής και αγροτικής ανάπτυξης το χρέος αυτο-εξοφλείτο). Ο "Εθνάρχης" μετατρέπει το χρέος μετά από 7 χρόνια σε 8 δις (σημειώστε πετρελαϊκή κρίση του 1977). Ο Ανδρέας κλείνει με δυο τρόπους (υπερ-πολλαπλασιασμός μισθών και εισφορών μέσα σε μια νύχτα, & των απεργιών) όλες τις ισχυρές ελληνικές βιομηχανίες.

Μιλάμε για βιομηχανίες όπως η ΙΖΟΛΑ,ΠΙΤΣΟΣ, ΕΛΙΝΤΑ, ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, ΧΡΩΠΕΙ κτλ, και ο Παπανδρέου εφαρμόζει το οικονομικό τερτίπι που λέγεται "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους, δηλαδή παίρνει δάνεια (από τις τράπεζες του Ροκφέλερ που πρωτύτερα είχαν σχεδιάσει οργανώσει και χρηματοδοτήσει την δημιουργία του ΠΑΣΟΚ) και μοιράζει τα χρήματα στους πολίτες, δηλαδή γεμίζει την αγορά με χρήμα (όχι όμως υγιή χρήματα, αλλά δανεικά, με ασύλληπτους τόκους). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα για πρώτη φορά η Ελλάδα να καταναλώνει περισσότερα από αυτά που παράγει, βυθίζοντας την οικονομία της πολύ περισσότερο στο DEBT BASE BANKING SYSTEM.

Σκοπός του "Τσοβόλα δώστα όλα" δεν ήτανι η φιλανθρωπία όπως πιστεύει ο λαός, αλλά:
  • 1ον να αρχίσει ο λαός τα μεγάλα έξοδα και να συνηθίσει στα μεγάλα έξοδα
  • 2ον να "δέσει" την Ελλάδα με τα δάνεια στις Τράπεζες
  • 3ον για να ενεργοποιηθεί εν καιρώ το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων και πολύ αργότερα το "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο πρώτα φυσικών προσώπων και αργότερα σε επίπεδο Κράτους.
Ο Μητσοτάκης έπειτα, βασιζόμενος στην κατάντια των ΔΕΚΟ που είχε φέρει ο  Παπανδρέου, θέλησε να αρπάξει την ευκαιρία και να τις "χαρίσει" σε ιδιώτες με το αζημίωτο φυσικά. Ο Σημίτης φέρνει την Goldman Sachs για να φτιάξει ένα SWAP (Δημιουργική Λογιστική) για να καλύψει το χρέος στα χαρτιά και να μπούμε στο Ευρώ. Η Goldman Sachs για αυτό το SWAP πήρε πάνω από 1 δις ευρώ από την Ελλάδα.

Ο Σημίτης λοιπόν κάνει την συμφωνία με την Goldman Sachs μέσω του Πέτρου Χριστοδούλου. (Ο Πέτρος Χριστοδούλου εκτός από την Goldman Sachs ήταν σύμβουλος και στην JP Morgan,γίνεται διευθυντής στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.) Αυτό το SWAP ήταν και η βάση της δικαιολογίας της σημερινής κατάρρευσης, διότι η Goldman Sachs γνώριζε τα βαθύτερα κατατόπια της ελληνικής οικονομίας.
Το ερώτημα είναι όμως, γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, ενώ ξέρανε το κόλπο, κάνανε τα στραβά μάτια;

Όπως μας ενημερώνει Γερμανός οικονομολόγος, κάνανε τα στραβά μάτια διότι η Ελλάδα δεν είναι βιομηχανική χώρα, άρα δεν είναι ανταγωνιστής της Γερμανίας ή της Γαλλίας, αντιθέτως είναι μια καλή αγορά και ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν επάνω μας, διότι θα μας δανείζανε με τόκο, και τα δανεικά πριν
φτάσουνε εδώ θα τα ξαναπαίρνανε πίσω λόγω VW, BMW, Mercedes, Opel, Audi, Bosch, Siemens, Miele, AEG, Lidl, Renault, Peugeot, Citroen, Carrefοur, αγορά οπλικών συστημάτων κτλ κτλ...

Όταν έπειτα, το 99% του ελληνικού λαού είχε παίξει στο χρηματιστήριο και η όλη κατάσταση είχε φτάσει στο ζενίθ, ήρθε η ώρα του Σόρρος. Σκάει μύτη ο Σόρρος και ξεκινάει το κατρακύλισμα. Με αποτέλεσμα να πάρουν όλα τα λεφτά του λαού που νωρίτερα τους τα είχαν δώσει με "EASY MONEY SYSTEM"
σε επίπεδο κράτους μέσω του Ανδρέα. Ο σκοπός όμως δεν είχε ολοκληρωθεί, ίσα ίσα μόλις ξεκινούσε.

Το 2000, Σημίτης και Σόρρος, τραβάνε όλο το χρήμα που είχε διοχετεύσει ο Παπανδρέου μέσω του χρηματιστηρίου, με αποτέλεσμα να μείνει η Ελλάδα-αγορά χωρίς ρευστό αλλά με τεράστιους τόκους των δάνειων του Ανδρέα Παπανδρέου να μας βαραίνουν.

Ο Κώστας Καραμανλής μετά, το μόνο σωστό πράγμα που έκανε στην ζωή του ήταν να κλείσει την συμφωνία με την Ρωσία για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης. Αυτό στην Αμερική θα έκανε ασύλληπτο κακό διότι:
  • 1. Θα κερδίζαμε υγιή χρήματα ξανά, μετά από 30 χρόνια.
  • 2. Ποιος θα τολμούσε να πειράξει τα συμφέροντα του Πούτιν;
  • 3. Αν το παραμύθι "μπαμπούλας Τουρκία" κατέρρεε, τα κέρδη και η επιρροή της Αμερικής θα εξανεμίζονταν, διότι αφ' ενός δεν θα μας δάνειζαν πλέον αυτοί, θα σταματούσαμε να αγοράζουμε οπλικά συστήματα από αυτούς (στην Ε.Ε. αγοράζουμε οπλικά συστήματα από Αμερική τόσα, όσα οι υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε.μαζί), και σε καιρό πολέμου οι Αμερικάνοι δεν θα μπορούσαν να μας επηρεάσουν εφόσον τα οπλικά συστήματα δεν θα ήταν δικά τους. Αυτοί και πολλοί άλλοι λόγοι ήταν που έπρεπε να πέσει ο αποτυχημένος Καραμανλής, και στην θέση του να έρθει ο Γιώργος Παπανδρέου.

Το υποτιθέμενο κρατικό χρέος μας ήταν 320 δις (χώρια αυτά που χρωστάνε οι Έλληνες ως φυσικά πρόσωπα στις τράπεζες μέσω καταναλωτικών,στεγαστικών, επιχειρηματικών και πιστωτικών καρτών- που είναι 280 δις). Από αυτά τα 320 δις, το 60% ήταν σε κρατικά ομόλογα. Κρατικά ομόλογα σημαίνει ότι το κράτος βγάζει ομόλογα, και μέσω κάποιας τράπεζας ο επενδυτής τα αγοράζει με σκοπό κάποιο κέρδος, άρα ενώ φαίνεται ως χρέος ΔΕΝ είναι χρέος, αφού ο επενδυτής έχει πληρώσει την τράπεζα για αυτά. Αυτό σημαίνει ότι εφόσον δεν τα χρωστάμε, κανείς δεν έχει αξίωση να μας ζητήσει κάτι ως αντάλλαγμα.

Με τις υπογραφές στο ΔΝΤ όμως, ο Γιώργιος Παπανδρέου ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ αυτά τα 200 ΔΙΣ (60%) του χρέους-ομολόγων από ανύπαρκτα σε υπαρκτά, και εφόσον τώρα είναι υπαρκτά ζητάνε αξιώσεις αυτοί στους οποίους χρωστάμε. Πόσο τυχαίο είναι το γεγονός ότι ο Παπανδρέου, το πρώτο πράγμα που έκανε ως πρωθυπουργός ήταν να καταμετρήσει και να κοστολογήσει την κρατική περιουσία που ω, τι ειρωνεία, ήταν όσο και το έλλειμμά μας;

ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΘΕΣΗ; ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ, όπως μας ενημερώνει ο Γιώργος Δελαστίκ στην Ε.Ε. είμαστε οι έβδομοι σε χρέος, στην Ευρώπη πάρα πολύ πίσω, και δεν χρωστάμε περισσότερα από τις ΗΠΑ ή την Ιαπωνία. Ενδεικτικά αναφέρω ότι η Ιταλία χρωστάει 1,4 ΤΡΙΣ, η Ισπανία 1,1 ΤΡΙΣ η Ιρλανδία 870 ΔΙΣ κτλ κτλ... Οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί που ήρθαν εδώ για επίβλεψη, χρωστάνε περισσότερα από ότι εμείς...
Το χρέος είναι το μέσο χειραγώγησης ενός κράτους. Δεν δημιουργείται από τα ελλείματα του, αλλά από την συνεχή αναχρηματοδότησή του. Με λίγα λόγια, οι Γερμανοί εφευρέτες της οργανωμένης λαμογιάς και κερδοσκοπίας, οι Ευρωπαίοι τοκογλύφοι που μας πάσαραν μάλιστα το ΜΑΡΚΟ 2 (δηλαδή το Ευρώ), έρχονται να μας την πουν και να μας κάνουν να νιώσουμε άσχημα για την καταγωγή και την εθνικότητά μας. Ε όχι! Δεν θα τους περάσει!
------------------------
 
ΣΧΕΤΙΚΑ: 

Wednesday, February 1, 2012

Μια σκευωρία με στόχο το διασυρμό της Ελλάδας ....

Γράφει ο ΒΑΣ. Α. ΚΟΚΚΙΝΟΣ,
Επίτ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

-
Η υποκρισία των διαμορφωτών της κοινής γνώμης αποκαλύφθηκε για μία ακόμη φορά. Εξεπλάγησαν τάχα, διότι ο κ. Χρυσοχοίδης, αφελώς ομολόγησε ότι δεν ανέγνωσε καν το κείμενο του Μνημονίου, που έχει ψηφίσει. Επίστευαν δηλαδή αυτοί που εκπλήσσονται, ότι όλοι οι Υπουργοί και Βουλευτές, που το ψήφισαν, το είχαν μελετήσει; Όχι βεβαίως. Η σύνταξη του κειμένου του Μνημονίου προϋποθέτει απασχόληση πολλών μηνών. Όχι μόνον για τη διατύπωσή του, αλλά και για τη συγκέντρωση, αξιολόγηση και εκτίμηση των στοιχείων της ελληνικής οικονομίας, στα οποία αναφέρεται.
Αναγράφεται στο κείμενο του Μνημονίου ως συντάκτης του, ένα δικηγορικό γραφείο του Λονδίνου, το οποίον πληρώθηκε και αδρά. Αλλά αποκλείεται λογικώς τούτο να συνέταξε το Μνημόνιο και ως προς τις μη νομικές περικοπές του, με τις οποίες δεν είχε ειδικότητα να ασχοληθεί. Κατά συνέπεια, κάποιο κέντρο, εντός ή εκτός Ελλάδος, ασχολήθηκε και εξεπόνησε το υπόλοιπο κείμενο, που είναι και το περισσότερο. Δεν υπάρχει κανένα εχέγγυο ότι το Μνημόνιο αναγνώσθηκε και αναλύθηκε πλήρως από τον Πρωθυπουργό και τον αρμόδιο Υπουργό. Ενώ αντιθέτως υπάρχουν πολλές ενδείξεις και ομολογίες, ότι τούτο δεν αναγνώσθηκε εμπεριστατωμένα από τους Υπουργούς και Βουλευτές.
Ουδέποτε αναφέρθηκε ποίος και πότε έδωσε την εντολή συντάξεως του Μνημονίου δια του οποίου η Ελλάδα παραδίδεται στους ξένους. Υπάρχει μόνον η ομολογία του κ. Strauss Khan, στην τελευταία συνέντευξή του, ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου, πολύ προ των εκλογών, συζητούσε υπογείως και προετοίμαζε τον δανεισμό της Ελλάδος από το Δ.Ν.Τ. Και μάλιστα ενώ κατηγορούσε στο Λαό το τελευταίο, λέγων, ότι όπου τούτο αναμείχθηκε κατέστρεψε την οικονομία της χώρας και έφερε τη δυστυχία στους πολίτες της.
Από την εκτίμηση των όσων συνέβησαν κατά την τελευταία διετία, προκύπτει ότι υπήρξε ένα «στρατήγημα» για τον τρόπο συντάξεως του Μνημονίου, ώστε να ψηφισθεί χωρίς να μελετηθεί και να γίνει αποδεκτό αυτούσιο. Να γιατί οι περισσότεροι Υπουργοί και Βουλευτές αποφεύγουν να δεχθούν ότι μελέτησαν το Μνημόνιο και δια τούτο το εψήφισαν.
Η Εφημερίδα των Βρυξελλών New Europe σε άρθρο της με τίτλο «Ποια είναι η πραγματική αλήθεια για την ελληνική καταστροφή;» γράφει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα, όπως μας πληροφορεί η ΕΣΤΙΑ της 27ης-1-2012: Μέσα σε λιγότερο από 2 χρόνια ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδος Γιώργος Παπανδρέου κατέστρεψε μια χώρα και θα απαιτηθούν δεκαετίες για να επιστρέψουν οι Έλληνες εκεί που ήσαν.
Στα τέλη του 2009 η Ευρώπη και ο Κόσμος ανακάλυψαν ότι η Ελλάδα ήταν ένας απατεώνας (a fraud and a deceiver) η οποία ουδέποτε έπαψε να παραποιεί τις οικονομικές της επιδόσεις, ώστε να καρπούται τα οφέλη μιας προνομιακής λέσχης εις βάρος των εταίρων της και του ευρώ.
Όμως, πόσο ακριβές είναι τελικά αυτό; Λόγω της κλιμακούμενης τότε διεθνούς οικονομικής κρίσεως η πλειονότης των ευρωπαϊκών Κυβερνήσεων ήταν ανακριβείς στις εκτιμήσεις τους για τα ελλείμματά τους. Για παράδειγμα, στα σταθεροποιητικά τους προγράμματα στις αρχές του 2009 η Βρετανία είχε προβλέψει έλλειμμα 8,2%, το οποίο έφθασε τελικά στο 11,4%. Η Ολλανδία είχε προβλέψει πλεόνασμα 1,2%, το οποίο μετεστράφη σε έλλειμμα 5,4%. Και η Πορτογαλλία είχε προβλέψει έλλειμμα 3,9%, το οποίο ανήλθε τελικά σε 9,2%».
Και συνεχίζει: «...ταυτόχρονα η ελληνική κυβέρνηση μετέδιδε στις διεθνείς αγορές από τις οποίες έπρεπε να δανεισθεί, την ιδέα ότι η Ελλάδα ήταν μια χρεοκοπημένη χώρα με τεράστια συστηματική διαφθορά, πελατειακό σύστημα, παρασιτική οικονομία, μεγάλη ανισότητα και αυθαιρεσία, ακόμη και συγκρίνοντας τη χώρα με το βυθιζόμενο Τιτανικό, εξαπολύοντας έτσι τα επιτόκια του δανεισμού (spreads) στα ύψη. Η Ελληνική Κυβέρνηση κατόρθωσε να μετατρέψει το πρόβλημα του ελλείμματος, που ήταν κοινό στα περισσότερα κράτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, σε πρόβλημα δανεισμού, το οποίο οδήγησε την Ελλάδα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.»
Και διερωτάται η εφημερίς New Europe: «Προς τί ο αυτοδιασυρμός; Γιατί κατηγορήθηκε η Ελλάς για παραποίηση στοιχείων, για διαφθορά και για όλα τα άλλα, από την ίδια της την Κυβέρνηση; Γιατί φούσκωσε η ίδια το έλλειμμα στα τέλη του 2009;» Και δίδει την απάντηση: «Προδήλως διότι η Κυβέρνηση Παπανδρέου, παρά το γεγονός ότι είχε ενημερωθεί από έλληνες και ξένους αξιωματούχους πριν από τις εκλογές για την πραγματική κατάσταση, δημιούργησε προσδοκίες και έδωσε υποσχέσεις τις οποίες δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει».
Να που και ο ξένος τύπος πλέον βοά, ότι ο πρώην Πρωθυπουργός εξηπάτησε τους Έλληνες για να ανέλθει στην εξουσία, παρέδωσε την Ελλάδα εκ προθέσεως στο Δ.Ν.Τ. και περιήγαγε το λαό της στη σημερινή δυστυχία. Από το 2009 μέχρι σήμερα αύξησε την ύφεση της οικονομίας, την ανεργία και την πείνα. Θέλει να απολύσει 150.000 υπαλλήλους. Δηλαδή 150.000 οικογένειες να βρεθούν στο δρόμο. Δεν αντιλαμβάνονται  αυτοί που προγραμματίζουν αυτές τις εκκαθαρίσεις, ότι ο Λαός θα οδηγηθεί στην απόγνωση και στα άκρα;
Δεν είναι νοητό το κράτος να επιδιώκει την μείωση των δαπανών, δια της αποφυγής της προμηθείας των ενδεδειγμένων φαρμάκων και συγχρόνως να έχει 1.112 ειδικούς συμβούλους διαφόρων Υπουργών, παχυλώς αμειβομένους. Και μάλιστα όταν η Κυβέρνηση αυτή, ως εκ της φύσεώς της, είναι βραχύβια και αποσκοπεί στην υπογραφή της συμβάσεως της 26ης Οκτωβρίου και τη διενέργεια εκλογών.
Είναι λυπηρό να υπάρχει 15% των πολιτών, που υποστηρίζουν ακόμη το «πράσινο κίνημα», όταν αυτό είναι υπαίτιο της καταστροφής της χώρας και μας έφερε στην κατάσταση, στην οποία ευρισκόμαστε σήμερα. Όλες οι λειτουργίες του κράτους να έχουν πληγεί. Η υγεία, η παιδεία, η δικαιοσύνη, η δημόσια τάξη, οι ένοπλες δυνάμεις και η δημόσια διοίκηση. Αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες της Αστυνομίας έχουν ακινητοποιηθεί ελλείψει ανταλλακτικών και βενζίνης. Ομοίως και στρατιωτικά αεροπλάνα και πλοία. Πολλά αεροδρόμια είναι εντελώς εγκαταλελειμμένα.
Στο μεταξύ η σπατάλη του Κράτους οργιάζει. 115.000.000 ευρώ έχουν δοθεί από το Υπουργείο Εξωτερικών σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Οι δαπάνες του Υ­πουργείου τούτου αυξήθηκαν κατά 270% για τα «απόρρητα κονδύλια» την τελευταία διετία! Περί τα 7.500.000 ευρώ εισέπραξε το Κέντρο Ανάπτυξης και Εκπαίδευσης με τίτλο «Ευρωπαϊκή Προοπτική». 1.100.000 ευρώ εδόθη στην «Ελληνική Δράση Αφρικής». Η Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Αλληλεγγύη» εισέπραξε 23.126.000 ευρώ.
Η μοίρα της ωραίας αυτής χώρας είναι να επιβιώνει μαχομένη. Και θα επιβιώσει και αυτή τη φορά όσο κι αν αδικηθεί από αυτούς που εποφθαλμιούν το πλούσιο υπέδαφός της.

Saturday, December 24, 2011

Το παράδειγμα της ηγεσίας.

Του Δημήτρη Γαρούφα*
---
Μιλήσαμε σε προηγούμενο άρθρο για τα «αναδρομικά» των βουλευτών και την υποκρισία του πολιτικού κόσμου στο συγκεκριμένο θέμα. Δε θέλω να πω περισσότερα, αλλά τονίζω ότι η μεθόδευση καταβολής αναδρομικών εξ αντανακλάσεως μέσω αυξήσεων που δίνονται στους δικαστές τραυματίζει το κύρος του πολιτικού κόσμου στη συνείδηση των πολιτών.
Επανέρχομαι στο θέμα με αφορμή δηλώσεις νυν και πρώην βουλευτών περί παραίτησής τους από τη διεκδίκηση αναδρομικών… Επισημαίνω ότι η παραίτηση δε γίνεται με δήλωση στα ΜΜΕ που πρόσκαιρα εκτονώνει τη λαϊκή οργή, αλλά για να ισχύει ως παραίτηση πρέπει να γίνει με συγκεκριμένες νομικές ενέργειες.

Saturday, December 17, 2011

Η μεγάλη ληστεία (Μέρος 1)

---
Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, γενικού γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του “Κινήματος” στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής.
“Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα”, λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα τσάρος της οικονομίας, στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. “Το διεθνές σύστημα”, επιμένει, “έχει μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα. Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για παροχές αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…”.
“Δηλαδή λεφτά υπάρχουν Μάκη”, τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου. “Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…”, προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουΐσκι που πίνει.
“Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη κύριε πρόεδρε”, λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία από την συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε επίσης ο ίδιος –όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου– ότι στην διεθνή κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε πετροδολλάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς, απαιτούνται πολλές σελίδες.
Με απλά λόγια λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Πρώτον, να διαλύσει την μισητή του –όπως είχε αποκαλύψει στον γράφοντα– Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (ΕΚΝΔ) και, δεύτερον, να καταλάβει την εξουσία. Επειδή δε γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία υποσχόμενος σοσιαλδημοκρατικού τύπου μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εξάλλου ήσαν μέσα στο πρόγραμμα της ΕΚΝΔ, εφάρμοσε μία ριζοσπαστική, λαϊκιστική, τριτοκοσμικού τύπου στρατηγική, αξιοποιώντας τα κατώτατα δυνατά ερείσματα και ένστικτα που μπορεί να διαθέτει ένας λαός.
Σπουδασμένος στην Αμερική και οικονομολόγος επηρεασμένος από την σχολή της οικονομετρικής προσέγγισης των πραγμάτων, ο Ανδρέας Παπανδρέου –ο οποίος απεχθανόταν την Ευρώπη και την κουλτούρα της– ήταν ένας πολιτικός με ικανότητα τολμηρών τακτικών ελιγμών, που μπορούσε με άνεση να κινείται στρατηγικά στην βάση ορθολογικών επιλογών. Ένα σημαντικό την εποχή εκείνη στέλεχος του Κινήματος χαρακτήριζε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ “κινούμενο ηλεκτρονικό υπολογιστή”. Μελετούσε κάθε κίνησή του και, κυρίως, στην Αμερική είχε διδαχθεί από ειδικούς επικοινωνιολόγους να καταλαβαίνει την ψυχολογία του όχλου, να συνθηματολογεί και να μπορεί να διαισθάνεται τί θέλει να ακούσει ο ακροατής.
“Ύστερα”, γράφει ο Στάμος Ζούλας, “ο Ανδρέας είχε διαπιστώσει ότι στην Ελλάδα η πιθανότητα να αποκτήσει κάποιος δημοσιότητα είναι η εκπροσώπηση απόψεων με τρόπο που να διεγείρει, που να συγκινεί, και ιδιαίτερα σε θέματα που το συναισθηματικό στοιχείο είναι πολύ έντονο”. Ακόμη και όσα οι πολιτικοί του αντίπαλοι θεωρούσαν ως ανερμάτιστη πολιτική και οβιδιακές μεταμορφώσεις, στην ουσία δεν ήταν παρά ένας συνειδητός και προσχεδιασμένος τακτικισμός που είχε ως πρωταρχικό –αν όχι αποκλειστικό– στόχο την κατάληψη της εξουσίας». Και η τελευταία όντως κατελήφθη τον Οκτώβριο του 1981 και έμελλε να κρατήσει το ΠΑΣΟΚ και τον αρχηγό του στο τιμόνι της χώρας έως τον Ιούλιο του 1989.
Η δημιουργία των μηχανισμών
Εννέα χρόνια παραμονής στην εξουσία ήσαν αρκετά για το ΠΑΣΟΚ και τον ιδρυτή του για να δημιουργήσουν αρθρώσεις και καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν αρθούν από φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις. Ακόμα χειρότερα, την πασοκική περίοδο εμπεδώθηκε στην Ελλάδα και μία αντιδραστική τριτοκοσμική ιδεολογία η οποία σήμερα μόνον δεινά επιφυλάσσει στην χώρα. Εξάλλου, η ιδεολογία αυτή, σύμφωνα με τα γνωστά από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πρότυπα, χρησίμευε ως άλλοθι στους μηχανισμούς που έπαιρναν σάρκα και οστά στην Ελλάδα σε αντικατάσταση του αποκαλούμενου “κράτους της δεξιάς”. Μετά λοιπόν την επιχείρηση του Φεβρουαρίου 1982, όταν μία Κυριακή οι πρασινοφρουροί έκαναν δοκιμή πραξικοπήματος, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μηχανισμοί του πασοκικού κράτους που δημιουργούσαν και νέες κοινωνικο-οικονομικές αρθρώσεις.
Κοντολογίς, ο Ανδρέας Παπανδρέου επεδίωξε –και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε– να δημιουργήσει μία φιλική προς το ΠΑΣΟΚ μεσαία τάξη, εσωστρεφή και εχθρική προς κάθε φιλελεύθερη και ευρωπαϊκή ιδέα. Επρόκειτο για μία τάξη που διψούσε για χρήμα αλλά ήθελε να το αποκτήσει χωρίς κόπο και, κυρίως, όχι μέσα από μηχανισμούς της αγοράς και του οικονομικού ανταγωνισμού που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομία.
Έτσι, την περίοδο 1981-1985, εισρέουν στην Ελλάδα απίστευτα ποσά, δανεισμένα από ξένες τράπεζες, κυρίως ιαπωνικές, και δαπανώνται ασυστόλως στο όνομα της “καμένης γης”, για να εκκολαφθεί η πασοκική εξουσία, η οποία ήταν και σαφέστατου τριτοκοσμικού χαρακτήρα. Την προαναφερόμενη περίοδο, η Ελλάδα δανείστηκε από το εξωτερικό περί τα 50 δισεκατ. δολλάρια, παράλληλα δε εισέπραξε και άλλα 26 δισεκατ. δολλάρια κοινοτικές επιδοτήσεις. Μέσα σε μία τετραετία, δηλαδή, η χώρα είχε δεχθεί το ισόποσο ενός έτους Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ). Όσο για το δημόσιο χρέος της, από 28% του ΑΕΠ το 1980, είχε εκτιναχθεί στο 47,8% στα τέλη του 1985. Είχε, δηλαδή, σχεδόν διπλασιασθεί χωρίς να γίνει στην χώρα ούτε ένα έργο! Αντιθέτως, η κατανάλωση είχε πάει στα ύψη, με αποτέλεσμα την αλματώδη άνοδο του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το έλλειμμα του οποίου έφθασε να αντιπροσωπεύει το 14,5% του ΑΕΠ και να είναι το υψηλότερο κατά κεφαλήν στον κόσμο!
Στο επίπεδο της παραγωγής, όμως, η Ελλάδα υποχωρεί σημαντικά, οι εξαγωγές της παραμένουν στάσιμες, ενώ η βιομηχανία της ξεφτίζει και σταδιακά χάνεται.
Το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, εδραιώνεται κοινωνικά και εξαγοράζει ψήφους, συνειδήσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις, αγροτικούς συνεταιρισμούς, δήμους, κοινότητες. Όπως ψιθυρίζεται στους ευρωπαϊκούς διαδρόμους, το “Κίνημα” του Ανδρέα Παπανδρέου αποκτά καθεστωτικό χαρακτήρα και το ότι παραμένει στην Ευρώπη οφείλεται στο χρήμα που εισρέει στην Ελλάδα από τα διάφορα κοινοτικά Ταμεία. Τα τελευταία χρησιμοποιούνται για πλουσιοπάροχες επιδοτήσεις ημέτερων αγροτών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, εκδοτών, ανώτερων και ανώτατων στελεχών επιχειρήσεων και, βεβαίως, κομματικών μηχανισμών.
Δημιουργείται έτσι σταδιακά ένα παρακράτος μαφιόζικου τύπου, το οποίο διεισδύει όλο και βαθύτερα στην πολιτική και κυριολεκτικά μολύνει την δημοκρατία. Απίθανοι και αδίστακτοι εκπρόσωποι αυτού του παρακράτους δημιουργούν δίκτυα επικοινωνίας και επιρροής και αξιοποιούν στο έπακρο μια φαύλη «προοδευτική» δημοσιογραφία και ακόμα πιο φαύλους βαρώνους των μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ). Αν δε κατά καιρούς τα σκάνδαλα, οι καταχρήσεις και οι λεηλασίες αυτού του παρακράτους βγαίνουν στην δημοσιότητα, αυτό οφείλεται αποκλειστικά σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και σε προσωπικές έριδες των ανθρώπων που δεσπόζουν στο παρακράτος. Τί να πρωτοθυμηθεί κανείς… Ο Κοσκωτάς, ο Μαυράκης, ο Σταματελάτος, η Αγρέξ, τα καλαμπόκια, η Προμέτ, ο Οργανισμός Ανασυγκροτήσεως Επιχειρήσεων είναι μερικά από τα 200 σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ που είχε καταγράψει ο Γιάννης Λάμψας και είχε περιγράψει αναλυτικά σε άρθρα του στα τότε “Επίκαιρα” του Γιάννη Πουρνάρα.
Συγκλονιστικά και απολύτως ηλεγμένα στοιχεία για εκείνη την περίοδο περιέχονται σε ένα αποκαλυπτικό και πολύ σημαντικό βιβλίο του Δημήτρη Στεργίου, αρχισυντάκτη του Οικονομικού Ταχυδρόμου την εικοσαετία 1979-1999 και διευθυντή σύνταξης του ίδιου περιοδικού το 2000. Στο βιβλίο “Το Πολιτικό Δράμα της Ελλάδος 1981-2005″ (εκδ. Παπαζήση), ο συγγραφέας προέβλεπε την πτώχευση της χώρας από το 1989, όταν στην ουσία η Ελλάδα είχε απειληθεί με αποβολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση –χωρίς να ιδρώσει κανενός το αυτί. Την αποκάλυψη αυτή είχε κάνει ο υπογράφων από τις στήλες του Οικονομικού Ταχυδρόμου, δεχόμενος τόνους ύβρεων λάσπης από τους πραιτωριανούς της “Αλλαγής”.
Την ώρα, λοιπόν, που κάποιοι ψάχνουν για “επαχθή χρέη” και παραπλανούν τον κόσμο, θα πρέπει κάποια πράγματα να τα δούμε από κοντά. Ειδικότερα δε θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε μία χρεοκοπία δεν υπάρχουν αμέτοχοι –κυρίως όταν η χρεοκοπία είναι απότοκος συλλογικής ληστείας, τους καρπούς της οποίας άλλοι γεύονται περισσότερο, άλλοι λιγότερο και κάποιοι ίσως καθόλου…

*Ο Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος είναι δημοσιογράφος. Επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και πρώην πρόεδρος της ΈΣΠΗΤ.

Η μεγάλη ληστεία (Μέρος 2)

Η μεγάλη ληστεία (ΙΙ)

 

ΣΧΕΤΙΚΑ: 

Το Κράτος Λάφυρο

 

 

Friday, December 16, 2011

Η μεγάλη ληστεία (Μέρος 2) .....

Γράφει ο Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος *
----
Ο υπογράφων δέχεται ότι τα τριανταπέντε τελευταία χρόνια αρκετοί πολιτικοί πλούτισαν και κάποιοι υπερπλούτισαν ασκώντας το επάγγελμα του “εκπροσώπου του λαού”. Δέχεται επίσης ότι στο πολιτικό μας σύστημα υπάρχει αυξημένη διαφθορά. Όλα αυτά, σε μία δημοκρατία είναι ανιχνεύσιμα και κολάσιμα. Γι αυτό, “επαχθή χρέη” υπάρχουν και αναγνωρίζονται μόνον στις δικτατορίες τριτοκοσμικού και κομμουνιστικού τύπου. Αντιθέτως, στην δημοκρατία, η διαφάνεια –η οποία είναι και ένας από τους όρους λειτουργίας της– αποτελεί αντίδοτο στην διαφθορά και ενίοτε την αποτρέπει.

Ωστόσο, ειδικά στην χώρα μας, υπάρχει μία άλλη, και πραγματική, διάσταση “επαχθούς χρέους” την οποίαν ουδείς τολμά να αναφέρει και, ακόμη περισσότερο, να αναδείξει. Γι αυτό, στο παρόν σημείωμα θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μία μερική διάσταση αυτού του “επαχθούς χρέους” προβάλλοντας στοιχεία που με πολύ κόπο αναζητήσαμε και καταγράψαμε.

Επισημαίνουμε, έτσι, ότι από το 1979 έως και το 2010 έγιναν στην Ελλάδα 5.280 γενικές και κλαδικές απεργίες, σε ποσοστό 96% του δημοσίου τομέα, με αποτέλεσμα να χαθούν 1.385 ημέρες εργασίας. Σε σημερινά ευρώ, το κόστος αυτών των εργασίμων ημερών, που είναι 45 τον χρόνο, αντιστοιχεί σε 135 δισεκατ. ευρώ, ήτοι στο 39% του συνολικού δημοσίου χρέους της χώρας ή στο 55% των χρεών των ασφαλιστικών ταμείων. Σημειώνουμε ότι οι απεργούντες ναι μεν δεν προσήλθαν στην εργασία τους, πλην όμως εισέπραξαν το σχετικό ημερήσιο κόστος της τελευταίας –και το συνολικό αυτό ποσόν είναι αδύνατον να υπολογισθεί.

Σίγουρα, όμως, σωρευτικά αντιπροσωπεύει κάποια δισεκατομμύρια ευρώ.

Οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες απεργίες –ο αριθμός των οποίων είναι τριπλάσιος του αντιστοίχου κοινοτικού μέσου όρου πριν την μεγάλη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ)– είχαν εκβιαστικό χαρακτήρα και κατέληξαν στην απόσπαση απίθανων προνομίων. Τα τελευταία –όπως, για παράδειγμα, τα δωρεάν ταξίδια με την Ολυμπιακή Αεροπορία όλων των μελών των οικογενειών των εργαζομένων(;) στην εταιρεία, στην πρώτη θέση– επιβάρυναν, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το κόστος παραγωγής της ελληνικής οικονομίας κατά 4% του ΑΕΠ περίπου. Έτσι, σωρευτικά τα τριάντα τελευταία χρόνια η ελληνική οικονομία επιβαρύνθηκε με άλλα 140 δισεκατ. ευρώ, χάνοντας ταυτοχρόνως και σημαντικό μέρος από την ανταγωνιστικότητά της. Στην απώλεια αυτή θα πρέπει να προστεθεί και η κατά 2% σωρευτική επιβάρυνση του ΑΕΠ από τα κλειστά επαγγέλματα, η οποία επίσης υπολογίζεται σε άλλα 120 δισεκατ. ευρώ.

Επίσης, από το 1993, μετά την πτώση της κυβερνήσεως Κων. Μητσοτάκη, έως και το 2009, προσελήφθησαν στην ευρύτερο δημόσιο τομέα περί τα 600.000 άτομα, με αποτέλεσμα το κόστος του δημοσίου τομέα να επιβαρυνθεί με το απίστευτο ποσόν των 500 δισεκατ. ευρώ –κόστος το οποίο ξεπέρασε κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες το αντίστοιχο μέσο της ΕΕ των 15 χωρών μελών. Το ποσοστό αυτό σήμερα αντιπροσωπεύει 11 δισεκατ. ευρώ ετησίως και είναι η βασική αιτία της δημιουργίας δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ακόμα χειρότερα, επιβαρύνει και την εξυπηρέτηση του δημόσιου δανεισμού σε επίπεδα που είναι δύσκολο να υπολογισθούν.

Στις παραπάνω απίστευτες επιβαρύνσεις θα πρέπει να προσθέσουμε και την χορήγηση στην Ελλάδα 180.000 συντάξεων με μηδενική ανταπόδοση, οι οποίες σε μία εικοσαετία επιβάρυναν το υπερχρεωμένο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με 24 δισεκατ. ευρώ, στα οποία θα πρέπει να προστεθούν και κάποια δισεκατομμύρια εφ’ άπαξ.

Την περίοδο 1990-2009 καταγράψαμε επίσης για την Αθήνα 180 δήθεν φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες κατέληξαν σε καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σε λεηλασίες πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ανυπολογίστου αξίας. Την εικοσαετία αυτή, οι καταστροφές που προκλήθηκαν μόνον στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο υπολογίζονται στα 30 εκατ. ευρώ σωρευτικά, συμπεριλαμβανομένων και των κλοπών επιστημονικού υλικού. Από κοινωνικής δε πλευράς, οι βάρβαρες αυτές εκδηλώσεις οδήγησαν σε απώλειες δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στο κέντρο της Αθήνας και στο κλείσιμο περίπου 10.000 εμπορικών και άλλων επιχειρήσεων.

Αποκαλυπτικά επίσης στοιχεία για το μέγεθος της μεγάλης ληστείας μπορεί να εντοπίσει κανείς σε ένα θαυμάσιο βιβλίο του αείμνηστου Νίκου Θέμελη, υπουργού Εσωτερικών στην Οικουμενική Κυβέρνηση Ζολώτα το 1990, με τίτλο “Τον Βίο Τετελεύτηκα”. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας, που ήταν και πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, περιγράφει τις απίστευτες εμπειρίες του. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, το βιβλίο αυτό θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και εισαγγελικών επεμβάσεων. Εν Ελλάδι πέρασε απαρατήρητο. Ο λόγος απλός και ευκόλως κατανοητός: ο συγγραφέας περιγράφει όργια καταχρήσεων και σπαταλών στην δημόσια διοίκηση και αναφέρει σοβαρότατες ατασθαλίες σε δήμους και κοινότητες. Ατασθαλίες που, συνολικά, ξεπερνούσαν τα 20 δισεκατ. δραχμές την εποχή εκείνη…

Το ποσόν αυτό, βέβαια, ανεβαίνει σε αστρονομικά ύψη αν διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του Λ. Ρακιντζή, Επιθεωρητού Δημοσίας Διοικήσεως, ο οποίος, στην γνωστή έκθεσή του, περιγράφει τα σημεία και τέρατα που συμβαίνουν στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στις πολεοδομίες, στα Ελληνικά Ταχυδρομεία και γενικά σε δημόσιους οργανισμούς. Σύμφωνα με υπολογισμούς του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), το κόστος της διαφθοράς στην ελληνική δημόσια διοίκηση αντιπροσωπεύει περί το 2% του Ακαθαρίστου Εγχωρίου Προϊόντος (ΑΕΠ) της χώρας, ήτοι, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ποσόν της τάξεως των 5 δισεκατ. ευρώ. Έτσι, σε επίπεδο τριακονταετίας, φθάνουμε αισίως τα 120 δισεκατ. ευρώ.

Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι όντως “επαχθές”, όχι όμως για τους λόγους που επικαλούνται κάποιοι νομικοί που, ως φαίνεται, τώρα ανακαλύπτουν τον τροχό της διαφθοράς και της γραφειοκρατικής ασυδοσίας. Το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι το γνήσιο προϊόν της καταληστεύσεως του δημοσίου πλούτου από συντεχνίες, συνεταιρισμούς, συνδικαλιστικά σωματεία, δημόσιες επιχειρήσεις και κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Όλος αυτός ο εσμός της ελληνικής, σοβιετικού τύπου, κλεπτοκρατίας δίνει σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταρρεύσει η χώρα. Είναι η μόνη ελπίδα τους. Διότι, μία ελληνική κατάρρευση θα αφήσει άθικτους όλους τους μηχανισμούς της διαφθοράς και θα ενισχύσει τις εξουσίες των συντεχνιών.

Για παράδειγμα, επιχειρηματίες που τροφοδοτούν τις διάφορες φιλολογίες περί επιστροφής στην δραχμή, είναι ξεκάθαρο τί επιδιώκουν. Έχοντας τεράστια χρέη στο εσωτερικό και γερές καταθέσεις στο εξωτερικό, σε περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει στην δραχμή νομίζουν ότι θα εξοφλήσουν τα χρέη τους σε υποτιμημένες δραχμές, εισάγοντας υπερτιμημένα ευρώ. Θα συμβεί, δηλαδή, ό,τι συνέβη στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση, στην οποίαν οι ολιγάρχες της νομενκλατούρας αγόρασαν σχεδόν τα πάντα με υπερτιμημένα έναντι του ρουβλίου δολάρια που είχαν φυγαδεύσει στο εξωτερικό την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Με το χρήμα αυτό οι ολιγάρχες, όχι μόνον απέκτησαν αμύθητες περιουσίες, αλλά εγκατέστησαν και τις δικές τους πολιτικές εξουσίες. Έτσι, η σημερινή Ρωσία ελέγχεται από τους ολιγάρχες του χρήματος και αυτούς που αποτελούν το πολιτικό τους σκέλος.

Αυτό το μοντέλο “οραματίζονται” κάποιοι και για την Ελλάδα, γι’ αυτό και επιδιώκουν με κάθε μέσον να την αποκόψουν από την Ευρώπη. Δηλαδή, πέρα από την μεγάλη ληστεία, οι κύκλοι αυτοί επιχειρούν σήμερα και μία πολιτικο-θεσμική ανατροπή. Το θέμα είναι τεράστιο και οι διάφορες πτυχές του θα αναδεικνύονται όλο και πιο αδρά όσο κυλά ο χρόνος. Και το ερώτημα είναι: Τί μέλλει γενέσθαι στην μετά την μεγάλη ληστεία Ελλάδα;


*Ο Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος είναι δημοσιογράφος. Επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και πρώην πρόεδρος της ΈΣΠΗΤ.
postnews gr
elzoni gr

ΣΧΕΤΙΚΑ: 

Η μεγάλη ληστεία… (Ι)

Το Κράτος Λάφυρο

 

Featured Post

US Democratic congresswoman : There is no difference between 'moderate' rebels and al-Qaeda or the ISIS

United States Congresswoman and Democratic Party member Tulsi Gabbard on Wednesday revealed that she held a meeting with Syrian Presiden...